Archipel van de hond – Philippe Claudel

Archipel van de hond – Philippe Claudel

 

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Op een fictief, afgelegen eiland ergens in de Middellandse Zee doet een Oude vrouw op haar dagelijkse wandeling een vondst: op het strand liggen drie dode zwarte mannen, daar aangespoeld. De Oude vrouw haalt de Burgemeester en de Dokter erbij. Vooral de Burgemeester zit met de drie lijken in zijn maag, want om toeristen te trekken zullen op het eiland thermen worden gevestigd. Door de lijken zal negatieve publiciteit ontstaan. De Oude vrouw, de Burgemeester, de Dokter en de Pastoor, allen echte eilanders, sluiten een pact om niets over de vondst naar buiten te brengen. Alleen de nieuwe Onderwijzer, die niet van het eiland komt, verzet zich tegen deze onmenselijke aanpak. De Burgemeester bedenkt dat de lijken het beste kunnen verdwijnen in een van de gaten van de Brau, de vulkaan, waar dorpelingen ook hun afval in kieperen. En zo geschiedt. De personen in het boek krijgen trouwens geen namen, maar worden als archetypen aangeduid met een hoofdletter.

De nieuwe Onderwijzer legt zich er niet bij neer en gaat de oorzaak onderzoeken van het aanspoelen van de drie lijken op het eiland. Een altijd dronken Commissaris doet een onderzoek op het eiland en de vulkaan begint te dreigen en te stinken. Het ziet ernaar uit dat het niet goed komt met het eiland en de inwoners.

In dit boek van de Franse schrijver en cineast Philippe Claudel wordt uit de doeken gedaan hoe onze hedendaagse maatschappij omgaat met de vluchtelingenproblematiek, hoe de mensen een probleem als dit maar het liefst in de doofpot stoppen. In een interview vertelt de schrijver over het boek. Het boek deed mij erg denken aan ‘De dood van Murat’ en ‘Dit zijn de namen’ van Tommy Wieringa. Een mooi boek dit. Kijk hier voor meer mooie boeken van Claudel.

 

 

Heksengebroed – Margaret Atwood

Heksengebroed – Margaret Atwood

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Heksengebroed is een moderne hervertelling van Shakespeare’s toneelstuk The Tempest (De Storm), en een heel geslaagde!

Felix Phillips is befaamd regisseur van het Makeshiweg Festival in Canada, waar elk jaar Shakespearestukken worden opgevoerd. Zijn rechterhand is Tony Price, aan wie hij alle praktische (vaak ook financiële) zaken omtrent het toneelstuk toevertrouwt. Felix heeft een moeilijke tijd achter de rug, drie jaar geleden is zijn vrouw gestorven bij de geboorte van hun dochter Miranda, en nu is ook Miranda zelf ziek geworden en overleden. Felix heeft daar veel verdriet van.

Als Tony een greep naar de macht doet, wordt Felix op staande voet ontslagen, terwijl hij al bezig was met het instuderen van The Tempest. Hij trekt zich terug in een huisje op het platteland en zint op wraak. Die kans doet zich, na twaalf jaar, voor als hij in de Fletcher gevangenis in de buurt, les kan geven aan een groep gedetineerden. Hij doet dat onder de schuilnaam meneer Hertog. De bedoeling is om die groep taalvaardiger te maken, maar Felix trekt het breder en gaat met de groep toneelstukken van Shakespeare doen. Dat slaat wonderwel aan. De eerste jaren doet hij vooral koningsdrama’s, met veel verraad, geweld en gevechtsscenes. Die zijn erg in trek bij de “acteurs”.

Als Felix ter ore komt dat Tony nu politieke ambities heeft en aan de verkiezingen gaat meedoen, acht hij de tijd gekomen om wraak te nemen en hij besluit om met de gedetineerden The Tempest te gaan opvoeren. Zelf heeft hij zich de rol van Prospero toebedacht, de tovenaar en hertog van Milaan, die door zijn broer is verdreven en met zijn dochtertje Miranda op een (bijna) onbewoond eiland is beland. De overeenkomsten tussen Felix en Prospero zijn duidelijk. Samen met de acteurs/gedetineerden broedt Felix een plan uit om Tony en zijn politieke vrienden te grazen te nemen. Hoe ze dat doen ga ik hier niet verklappen, maar het is vermakelijk.

Margaret Atwood heeft op een heel knappe manier De Storm van Shakespeare opgefrist voor een groot publiek. Niet alleen hebben de hoofdpersonen van het boek grote overeenkomsten met bepaalde rollen uit het toneelstuk, maar ook het toneelstuk zelf speelt een rol, zodat je een soort Droste-effect krijgt: een toneelstuk in een toneelstuk. Ook leuk om te lezen als je het verhaal van De Storm niet kent, bovendien staat achterin het boek een (korte) inhoud van het toneelstuk.

Deze titel is ook als e-book beschikbaar in de onlinebibliotheek.

Dochter van Frankrijk – Carol Drinkwater

Dochter van Frankrijk – Carol Drinkwater

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Carol Drinkwater, bekend door haar rol in de BBC-serie James Herriot, woont al jaren in Zuid-Frankrijk tussen de olijfbomen, waarover ze meerdere boeken schreef. Op de omslag wordt Dochter van Frankrijk aangeprezen als “de perfecte vakantieroman en een roman om te koesteren”. Dat zegt genoeg. Ik heb hierbij één opmerking: je verwacht een romantisch boek, maar dit boek bevat heftige episodes, gezien de beschreven terroristische aanslagen in Parijs, zoals die op de Bataclan.

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen: één historische die zich na de Tweede Wereldoorlog afspeelt (1947) in Zuid-Frankrijk. De Engelse Charlie (deserteur) ontmoet de jonge Marguerite in Parijs. Samen vertrekken ze naar Zuid-Frankrijk waar Marguerite het wil gaan maken in de filmwereld.

Die verhaallijn wordt afgewisseld door het verhaal van de fotografe in oorlogsgebieden Kurtiz Ross (2015). Zij is veel op reis en daarom loopt haar dochter Lizzie weg van huis. Haar man Olivier weet niet waar ze is. Kurtiz vindt dat zij hier schuld aan heeft. Kurtiz raakt bevriend met een oude dame in Parijs (Marguerite).

Kort daarna vindt de aanslag op de Bataclan plaats. Kurtiz denkt dat Lizzie samen met haar man bij dit concert kan zijn, gezien het feit dat zij fan zijn van de band die daar optrad. Er ontstaat grote paniek, angst en een grote chaos op straat. Je voelt de angst en paniek van Kurtiz als je deze episodes leest. Ze raakt de weg kwijt en zwerft over straat op zoek naar haar dochter en man. De oude vrouw brengt haar in haar auto naar de Bataclan en ze hebben elkaar heel veel te vertellen, waardoor het einde verrassend is!

Ondanks de zwaartekracht – Suzanna Jansen

Ondanks de zwaartekracht – Suzanna Jansen

 

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Suzanna Jansen schreef eerder het succesvolle boek Het Pauperparadijs. Dit nieuwe boek is het levensverhaal van twee kunstenaars die ongeveer honderd jaar geleden leefden en bleven doorzetten, ondanks de zwaartekracht van hun bestaan.

Het boek beschrijft het leven van aannemerszoon Cornelis van Eesteren (1897-1988), en dat van de Groningse schippersdochter Steffa Wine (1913-1991). De overeenkomst tussen beide levens ligt in de wijk Slotermeer in Amsterdam. Cor ontwerpt de wijk, Steffa brengt er een deel van haar leven door en sticht daar een balletschool. We volgen hen gedurende hun hele leven. Van Cor wordt verwacht dat hij zijn vader opvolgt, maar hij kiest voor de studie bouwkunde. We leren hem kennen als een man met nieuwe ideeën hoe een stad er uit moet zien. Zijn functionele stijl levert veel kritiek op, maar hij probeert stand te houden door plannen te blijven maken. Dat heeft succes: hij ontvangt een aantal prijzen voor zijn ontwerpen. Zijn plan voor Slotermeer wordt enigszins aangepast maar wordt uiteindelijk goedgekeurd.

Steffa moet van haar ouders mo-akte boekhouden halen, daarna privésecretaresse worden en doorleren voor het diploma accountancy. In het geheim volgt ze balletlessen. Zij verandert haar naam van Fientje Puister in Steffa Wine en blijft vechten om een bestaan op te bouwen als balletdanseres. Ze verzint een Spaanse moeder, trouwt met een Rus en krijgt dochter Raya.

In 1953 koopt zij een pand in Slotermeer om haar balletschool te openen. Na een brand in 1959 zet zij door en worden er geen voorstellingen afgelast. Ondanks haar niet-aflatende energie wordt zij door de tijd ingehaald: aan de overkant van de Sloterplas vestigt zich een andere balletschool.

Tussen deze levensbeschrijvingen vlecht de schrijfster haar eigen leven. Suzanna groeide op in Slotermeer, een buurt met keurige gezinnen maar zonder kunst in hun levens. Zij wilde graag balletdanseres worden maar haar ouders vonden de lessen te duur. Toch zette zij door en heeft zij een tijdje lessen gevolgd aan de balletacademie. Door een blessure moest zij echter stoppen.

Voor dit boek heeft Suzanna veel onderzoek gedaan met als resultaat een ‘vol’ boek met veel feiten. Het is onderhoudend geschreven en ik heb het met plezier gelezen. Het verhaal van Steffa Wine sprak mij het meeste aan, waarschijnlijk omdat het leven van Suzanna Jansen er bij betrokken wordt.

Het boek werd genomineerd voor de Bookspot Literatuurprijs en de Bookspot Lezersprijs.

Een interview met Suzanna Jansen op Lezentv.nl:

De val van mijn moeder – Ernst Timmer

De val van mijn moeder – Ernst Timmer

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Er zijn de laatste tijd meerdere boeken verschenen met het thema dementie (denk bijvoorbeeld aan Ma, van Hugo Borst.). Dit boek van Ernst Timmer werd in 2016 gekozen tot Boek van de Maand maart bij De Wereld Draait Door. Het panel was lovend, en hoewel het alweer een paar jaar later is heeft dit boek aan actualiteit niets ingeboet. Dementie is van alle tijden.

Het boek begint ermee dat de moeder van verteller Joost is gevallen op een verjaardagsfeestje en haar arm heeft gebroken. Dat klinkt niet heel alarmerend, maar de moeder is 88 en heeft beginnende alzheimer. Toch wel zorgelijk, dus. Joost brengt samen met zijn vriendin Judith zijn moeder naar het ziekenhuis, en dan begint de ellende. Ze moet geopereerd worden, maar dat moet in een ander ziekenhuis. Als ze daar is moet ze nog een week wachten op de operatie. Artsen en verpleegkundigen geven tegenstrijdige informatie en lijken langs elkaar heen te werken.

Ondertussen krijgt Joost te maken met Dorien en Roos, twee dames van de thuiszorg, die hun cliënt niet kwijt willen raken en hem bestoken met telefoontjes om toch vooral hun hulp in te roepen als moeder weer thuis komt. Van thuiskomen is echter voorlopig geen sprake, moeder moet revalideren en dat kan dan weer in een andere zorginstelling, waar weer andere bureaucratische regels gelden. Ondanks alle gedoe blijft moeder opgewekt. Niet flauw doen, was haar motto altijd, er zijn ook zoveel mooie dingen.

Ernst Timmer beschrijft prachtig alle voetangels en klemmen die mensen tegenkomen als ze overgeleverd raken aan de zorg. Hoewel alles in Nederland goed geregeld is, is de bureaucratie soms ten hemel schreiend. Gelukkig hanteert Timmer een luchtige, humoristische stijl, want ondanks alles valt er ook wel veel te lachen. Warm aanbevolen.