De wand – Marlen Haushofer

De wand – Marlen Haushofer

wandNaar aanleiding van de verfilming van Die Wand, van Marlen Haushofer (1920-1970)  kwam ik ertoe het boek te lezen. Het is het enigszins surrealistische verhaal van een vrouw die door een doorzichtige wand plotseling van de rest van de wereld en dus van haar oude leven wordt gescheiden.

De niet bij name genoemde vrouw gaat met familie naar een afgelegen jachthuis in de Oostenrijkse Alpen. Daar aangekomen gaan de nicht en haar man nog even naar het dorp, de vrouw blijft alleen met de hond achter. Als zij de volgende ochtend wakker wordt, merkt ze dat haar familie niet is teruggekomen. Als zij een eindje het pad afloopt stoot ze opeens op een doorzichtige wand. Aan de andere kant van die wand blijkt het leven stil te staan. De mensen die ze in de verte ziet zijn als versteend en vogels liggen onbeweeglijk in het gras. Ze neemt aan dat iedereen dood is en dat dit misschien veroorzaakt is door een soort van nucleair wapen – het is de tijd van de Koude Oorlog. Ze legt zich vrij snel bij die situatie neer en neemt maatregelen om in haar levensonderhoud te voorzien.

Met als gezelschap de hond Luchs, de koe Bella en de naamloze kat zet zij een huishouden op poten. Ze plant aardappels en bonen, melkt de koe en dankzij de voedselvoorraden van haar familie kan zij het enige tijd uithouden. Zo nu en dan maakt zij een uitstapje aan haar kant van de wand om te onderzoeken of er meer menselijke overlevenden zijn, dat blijkt in het dunbevolkte jachtgebied niet het geval. Naarmate de tijd verstrijkt en ze enige tegenslagen te verwerken krijgt, wordt het leven steeds moeilijker. Uiteindelijk maakt zij een verslag van haar bezigheden om, zoals ze zelf schrijft, haar verstand bij elkaar te houden. Al is de kans nihil dat dat verslag ooit door iemand zal worden gelezen.

De Wand  is een fascinerend boek. Hoewel er weinig spectaculaire dingen gebeuren (het is vooral een verslag van de dagelijkse dingen in de strijd om het bestaan) kun je bijna niet ophouden met lezen. Zo nu en dan bekroop mij wel het gevoel dat ze misschien meer had kunnen doen om aan haar toestand te ontsnappen; aan de andere kant werd heel aannemelijk gemaakt dat ze op het laatst geen behoefte meer had aan menselijk gezelschap.

Wat ik vooral mooi vond zijn de observaties van de vrouw met betrekking tot haar (huis)dieren. Ze zijn haar enige gezelschap en ze worden bijna menselijk. Bijna.

2 gedachten over “De wand – Marlen Haushofer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *