Schaduwkind – P.F. Thomése

Schaduwkind – P.F. Thomése

schaduwkind1
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Rake woorden.

Na de dood van zijn jonge dochter is het leven van Thomése en zijn vrouw dichtgeslagen als een boek. Ze pakken het weer op, maar kunnen de bladzijde niet meer vinden waar ze gebleven waren.

Soms lees je een boek waarvan het thema je niet aanspreekt. Of je hebt geen ervaring met het onderwerp. Maar desondanks raakt het je en word je als het ware opgenomen in de tekst. Dat is de beste literatuur volgens mij. Dit had ik met Schaduwkind van P.F. Thomése (2003) jaren geleden. Onlangs las ik het opnieuw, nu ik zelf moeder ben en het zoontje van een kennis enkele weken na de geboorte stierf.

‘Woorden schieten tekort’, wordt vaak gezegd als we niet meer weten hoe we verdriet in taal moeten gieten. Een cliché uit onmacht. Thomése vond wél woorden na het overlijden van zijn zes weken oude dochter. De woorden schieten niet tekort, maar raak.
Het boek is geen verhaal dat van a tot z de gebeurtenissen beschrijft, maar bestaat uit 49 korte scenes, fragmenten en overdenkingen. Hierin zoekt de auteur naar de juiste taal om zijn gevoelens precies weer te geven.
In het ziekenhuis waar het gezin terecht komt, blijft de hoop op een goede afloop nog een tijdje bestaan. De hoop is als een lentetak die maar blijft uitbotten, zo schrijft Thomése. Dat is zo’n voorbeeld van een beeld dat duidelijker en mooier is dan dramatische woorden die alles uitleggen.

Het boekje zal ouders van gestorven kinderen troost geven. Maar ook al heb je niets met het onderwerp en heb je zelfs geen kinderen, dan ook is dit een meesterwerkje. Van een schrijver die wél woorden vond voor verlies.

 

De Boekendeler-bijdrage komt deze week van gastblogger Ellen Schat (redacteur/tekstschrijver).

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *