Mrs. Bridge – Evan S. Connell

Mrs. Bridge – Evan S. Connell

mrs.bridge
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Mrs. Bridge verscheen in 1959 en Mr. Bridge verscheen 10 jaar later in 1969. Samen vormen ze een tweeluik waarin hun huwelijk  wordt beschreven, respectievelijk vanuit de vrouw en vanuit haar echtgenoot.

Plaats van handeling is Kansas City. India trouwt in de jaren dertig van de vorige eeuw met Walter Bridge, sindsdien heet zij Mrs. Bridge en dat geeft al precies aan wat haar positie is in het huwelijk. Het exotische tintje dat haar voornaam haar gaf, verdwijnt in een oerdegelijk bestaan als huisvrouw, moeder en echtgenote. Zelfstandig beslissingen nemen is er niet bij, alles moet worden overlegd met Mr. Bridge, die een drukke baan heeft als advocaat en veel van huis is. Het opvoeden van hun drie kinderen is de taak van Mrs. Bridge, maar als het op belangrijke zaken aankomt is Mr. Bridge uiteraard de baas.

Hij brengt het geld in (hij vindt geld ook heel belangrijk), ze hebben het financieel uitstekend en gaan om met mensen uit gegoede kringen. Ze hebben (zwart) huispersoneel, dat ze goed behandelen, maar met wie ze hun kinderen toch liever niet zien omgaan. Ze willen te allen tijde een onberispelijke indruk maken op de buitenwereld, de vuile was mag niet buiten hangen. Dat is wel eens lastig als de kinderen groter worden en hun eigen willetje doordrijven. Maar ze doen hun best, op hun kleinburgerlijke, bekrompen manier.

Toch is Mrs. Bridge niet erg gelukkig, ze mist iets in haar leven, al kan ze er niet echt de vinger op leggen en denkt ze er ook niet al te veel over na. Vooral nadat de kinderen grotendeels het huis uit zijn, probeert ze de eenzaamheid te verdrijven met winkelen en musea bezoeken met haar vriendinnen. Zelfs de Europese reis die ze van Mr. Bridge cadeau krijgt voor haar verjaardag brengt haar niet wat ze er van verwachtte.

Zoals uit het tweede deel, Mr. Bridge, blijkt is Walter Bridge zich van haar gevoel niet bewust. Hij begrijpt niet waarom ze ongelukkig is. Ze hebben het toch goed? Toch moet ook hij, in zeldzame momenten, aan zichzelf toegeven dat het leven hem geen echte vreugde heeft gebracht. Vrolijkheid, blijheid, dat wel, maar echte vreugde, nee.

Ik vond deze twee boeken prachtig om te lezen. Hoewel er geen echte plot is kon ik ze moeilijk wegleggen, de korte hoofdstukjes jagen je er als een trein doorheen. Ook de schrijfstijl van Connell trok me erg aan: geen woord te veel en altijd to the point. Heerlijk!

Meer informatie over Evan S. Connell en de boeken vindt u op de website van de uitgever.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *