Het groene pad – Anne Enright

Het groene pad – Anne Enright

enright
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Ierland, Kerstmis 2005. Rosaleen (76) nodigt haar vier kinderen uit om de kerst bij haar te vieren. Ze vermeldt en passant op de kerstkaart dat ze het huis wil verkopen, het huis waarin de kinderen zijn geboren en opgegroeid. Reden voor de twee zoons en twee dochters om dit jaar hun moeder op te zoeken met kerst, al zijn de onderlinge contacten sporadisch geworden.

Dan, de oudste en meest geliefde zoon, wilde priester worden, een keuze waarvan zijn moeder destijds bijna hysterisch werd. Priester werd hij niet, maar hij emigreerde naar de Verenigde Staten, waar hij uit de kast kwam en verscheidene homoseksuele relaties had. In de jaren 80 en 90 niet ongevaarlijk, veel van zijn vrienden overleden in die tijd aan aids. In 2005 is Dan gesetteld in Toronto, waar hij een stabiele relatie met Ludo heeft.

Constance de oudste dochter is in Ierland gebleven, ze woont dicht bij haar moeder. Ze is getrouwd met Desmond en tobt wat met haar gezondheid. Financieel hebben ze het goed.

Emmet is ontwikkelingswerker, hij is meestal in het buitenland. In 2002 zit hij in Mali met zijn vriendin Alice. Met zijn familie heeft hij weinig contact.

Hanna tenslotte, de jongste dochter, is actrice in Dublin. Ze heeft een relatie met Hugh en samen hebben ze een baby. Helaas heeft ze ook een ernstig drankprobleem, hetgeen haar carrière geen goed doet en ook de veiligheid van de baby in gevaar brengt.

Alle vier de kinderen hebben een moeilijke relatie met hun moeder. Rosaleen is dominant en wispelturig en ze kan goed manipuleren. De ontmoeting op kerstavond verloopt dan ook niet vlekkeloos, ook zijn er spanningen tussen de broers en zussen onderling. Maar als Rosaleen opeens spoorloos verdwijnt blijkt er een saamhorigheid op te treden, waardoor ze even net een gewoon gezin lijken. Blijkbaar is hun moeder toch een verbindende factor.

Ik vond dit een heel mooi boek. De verhalen over de broers en zussen zijn erg verschillend. Anne Enright schrijft heel beeldend en bepaalde scenes blijven nog lang op je netvlies staan. Vooral het verhaal over Emmet in Mali vond ik indringend.

Het groene pad was genomineerd voor de Man Booker Prize 2015. In 2007 won Anne Enright al de Man Booker Prize met De samenkomst (The gathering).

 

2 gedachten over “Het groene pad – Anne Enright

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *