Foon – Marente de Moor

Foon – Marente de Moor

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Nieuwsgierigheid naar het verhaal achter deze intrigerende titel heeft mij er toe gebracht dit boek te lezen. Het verhaal wordt verteld door Nadja. Zij is een vrouw op leeftijd die samen met haar man Lev in de Russische wildernis leeft, in de omgeving van Sint Petersburg. Lev is veel ouder en lijdt aan geheugenverlies. Hij was ooit docent van Nadja, studente paleontologie, en liet zijn gezin achter om met Nadja de stad te ontvluchten. Ze wilden zelfvoorzienend leven en in rust hun kinderen opvoeden. Ze beginnen samen met idealistische buitenlandse vrijwilligers een biologisch laboratorium: het laboratorium van de Onafhankelijkheid. Ze bekwamen zich in het grootbrengen van berenwelpen.

Inmiddels zijn de kinderen het huis uit en hun onderzoek verwaarloosd. Hun dorp is verlaten, ze zijn de allerlaatste bewoners. Het echtpaar woont in een bouwval, afgesloten van de buitenwereld want telefoon en televisie werken niet meer, ook geen internet. De natuur speelt een grote rol en in en rond het huis leven veel huisdieren. Nadja leeft met haar gedachten in het verleden. Deze overdenkingen worden verstoord door een mysterieus oorverdovend geluid: de foon, de achtergrondruis uit het verleden.

Er lopen verschillende verhaallijnen door deze roman die niet verder worden uitgewerkt. Er is een rampjaar, waarin de gemeenschap uit elkaar viel, waar Nadja niet meer aan wil denken. Hun zoon komt af en toe thuis en dochter Vera is ‘verdwenen’. Esther, een Nederlandse inspecteur, komt nog een keer op bezoek. Veel raadselachtige gebeurtenissen die de lezer dwingen zelf het verhaal of de gedachten van Nadja aan te vullen. Nadja schept zich een eigen werkelijkheid, vaak beneveld door de drank. Op mij maakt ze de indruk van een eenzame vrouw, ook omdat haar man en zoon genoeg krijgen van haar verhalen. Aan het eind van het boek wordt duidelijk wat zich in het rampjaar heeft afgespeeld. De ontknoping van het boek kan op verschillende manieren worden uitgelegd.

Marente de Moor heeft een raadselachtig boek geschreven, met veel sprookjesachtige en magische gebeurtenissen. Eigenlijk moet de lezer voor zichzelf het thema bepalen: de natuur, de frictie tussen primitief en maatschappelijk leven, de religie? Zelf denk ik dat het gaat over hoe we omgaan met de natuur en onze cultuur. Doordat de herinneringen van Nadja heen en weer schieten, kost het soms moeite de verhaallijnen uit elkaar te houden. De vaak prachtige zinnen maken dit tot een sfeervol boek. Ik vind dit een bijzondere kennismaking met deze schrijfster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *