Wat zou Martin doen? – Nic Stone

Wat zou Martin doen? – Nic Stone

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een tip van gastblogger Paula

Voor iedereen die meer wil lezen over racisme en discriminatie, naar aanleiding van de actuele Black Lives Matter-protesten, is Wat zou Martin doen? van Nic Stone een goed begin. Een iets minder bekende young adult dan The Hate U Give van Angie Thomas, maar ook erg goed omdat het naast etnische profilering ook andere belangrijke onderwerpen aankaart.

In Wat zou Martin doen? volgen we Justyce McAllister, een zwarte Amerikaanse jongen, die zijn best doet op school en in de debatclub zit. Tussen de hoofdstukken door, lees je brieven die Justyce schrijft aan Martin Luther King. Het schrijven van die brieven begint als een schoolproject, maar Justyce schrijft steeds vaker aan Martin omdat hij de wereld om zich heen anders begint te zien. Zijn beste vriend Manny gaat om met jongens van hun school, die niet zo aardig zijn. De opmerkingen die ze maken, zijn eigenlijk helemaal niet leuk, vindt Justyce. Kwetsend zelfs. Steeds meer ziet Justyce in hoe racistisch de wereld om hem heen is. Hij ziet het op het nieuws, waar een zwarte jongen zomaar is neergeschoten door de politie. Maar zoals die jongen is, zo is hij niet – denkt Justyce. Totdat hij zelf gewelddadig wordt behandeld door een agent. En dat alleen maar omdat hij zijn ex-vriendin hielp die dronken in haar auto zat. Hoezo wordt hij dan opgepakt? Hij is toch degene die helpt en niks verkeerd doet?

Al in de eerste vijftig bladzijden van dit boek, kaart Nic Stone onderwerpen aan als etnische profilering, het maken racistische opmerkingen en white privilege. Hoewel je misschien zou denken dat dat wel erg veel is, voelt dat tijdens het lezen helemaal niet zo. Door de duidelijke en toegankelijke schrijfstijl, leest het prima door. Het mooiste aan dit boek vond ik hoe snel je meeleeft met Justyce. Je kijkt echt een beetje door zijn ogen naar de wereld, waar dit soort onderwerpen bij het dagelijkse leven horen. Kortom, dit boek is ontroerend en mooi, en met momenten ook zelfs vrolijk en leuk. Maar bovenal zorgt het voor meer begrip, en dat lijkt me in deze tijd waarin groepen lijnrecht tegenover elkaar staan erg belangrijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *