Archief van
Auteur: Anieke

Medewerker informatie en advies bij dbieb. Leest altijd met een kopje thee en als het even kan met de kat op schoot. Houdt van magisch realisme en literaire romans.
Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht – Mark Haddon

Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht – Mark Haddon

 

heeft jouw bibliotheek dit boek?

De 15-jarige Christopher is autistisch. Hij begrijpt emoties niet goed en kan veel situaties niet goed overzien, maar is een kei in wiskunde en logica. Wanneer hij de hond van de buurvrouw dood in haar tuin vindt, besluit hij op onderzoek uit te gaan om uit te vinden wat er is gebeurd. Door zijn zoektocht komt hij voor het eerst op plekken waar hij nog nooit is geweest. Hij begint met aanbellen bij alle buren in de straat. Dat levert al een paar antwoorden op, ook al is zijn vader er niet zo gerust op dat Christopher op onderzoek uit gaat. Wanneer Christopher meer te weten komt over het voorval komt de relatie met zijn vader op spanning te staan. Op weg naar zijn moeder probeert hij het station te vinden: hij slaat telkens rechtsaf, en wanneer hij dan weer op hetzelfde punt komt slaat hij linksaf, om weer rechtsaf te slaan. Op die manier loopt hij systematisch zijn woonplaats af totdat hij het station heeft gevonden. Op zijn reis kom je veel te weten over Christopher zelf en hoe zijn omgeving omgaat en -ging met zijn autisme.

Mark Haddon is de schrijver van Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht. Het verhaal is geschreven alsof Christopher het zelf op papier heeft gezet. Hierdoor word je meegenomen in Christophers gedachtegang, die eerst wel flink wennen is, maar naarmate je verder komt in het boek steeds begrijpelijker wordt. Het boek is geïllustreerd met verklarende tekeningen op basis van Christophers leefwereld, die een extra inkijkje geven in het brein van deze jongen. Het is duidelijk dat Christopher moeite heeft met bepaalde zaken, maar zijn manier van denken levert ook heel ontroerende en grappige passages op.

Dit is een boek dat vlot leest, met een eenvoudig verhaal maar een complex hoofdpersonage. Het boek is geschikt voor lezers vanaf ongeveer 15 jaar oud, maar voor volwassenen zeker ook leuk om te lezen. Een tip voor wie op zoek is naar een hartverwarmend boekje voor tussendoor.

De dag dat de tijd stil stond – Rachel Joyce

De dag dat de tijd stil stond – Rachel Joyce

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Het is 1972. Om de tijd weer gelijk te laten lopen met de omwentelingen van de aarde, worden er twee seconden aan de tijd toegevoegd. De 11-jarige Byron hoort dit van het slimste jongetje uit de klas, James, en is zwaar onder de indruk. Op de dag dat het staat te gebeuren is Byron gespannen. Wanneer hij met zijn moeder en zusje op weg is naar school, neemt zijn moeder voor een keer een kortere route door een arbeiderswijk. Byron houdt zijn horloge gespannen in de gaten, om niet te missen wanneer de tijd wordt verzet. Dan denkt hij het te zien: de wijzer verspringt! Hij laat zijn horloge aan zijn moeder zien, die daardoor een meisje op een kinderfiets aanrijdt. Byron gelooft dat dit misschien niet was gebeurd als de tijd niet was veranderd. Kan die nog worden teruggedraaid?

Vijftig jaar later probeert de vijftiger Jim zijn leven weer op de rails te krijgen na jaren in een inrichting te hebben doorgebracht. Zijn geheugen is door elektroshocktherapie aangetast en hij gedraagt zich merkbaar ‘anders’. Dwangmatig probeert hij zijn leven structuur te geven: hij groet ieder object in de caravan waarin hij woont en plakt alle randen af met tape zodat hij veilig is. Zijn collega’s in de cafetaria waarin hij werkt doen hun best om Jim te helpen.

De dag dat de tijd stilstond van Rachel Joyce is een mooie roman over trauma, schuldgevoel en vriendschap. De verhaallijnen van Byron en Jim lopen door elkaar maar ontmoeten elkaar aan het eind van het boek op verrassende wijze. Hoewel de thema’s zwaar kunnen zijn, biedt het kindperspectief van Byron ook wat lichtvoetigheid en zit er hier en daar ook leuke humor in. Een echte aanrader! Toen ik mijn eigen boek eens vergeten was mee te nemen, ben ik de bibliotheek ingedoken om die middag toch nog even door te kunnen lezen. Het verhaal liet me niet los, en ook na het uitlezen van het boek bleef het nog een tijdje in mijn hoofd rondhangen.

 

Olijven moet je leren lezen – Ellen Deckwitz

Olijven moet je leren lezen – Ellen Deckwitz

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Doorgaans lees ik met name romans, maar laatst besloot ik dat het tijd was om weer wat poëzie tot me te nemen. Waar ik moest beginnen wist ik niet zo goed, dus besloot ik om eens óver poëzie te gaan lezen. Mijn missie was om gedichten zowel beter te leren begrijpen als erachter te komen wat ik leuk vind. Ik leende het boek Olijven moet je leren lezen van Ellen Deckwitz, over poëzie in al haar vormen en hoe je die kunt leren begrijpen en waarderen. Het boek leent zich uitstekend voor wie nog niet zo veel ervaring heeft met poëzie, maar wel nieuwsgierig is naar wat er allemaal schuil kan gaan achter gedichten. Of juist voor wie denkt helemaal niet van gedichten te houden; je moet ze namelijk leren lezen, zoals je olijven moet leren eten.

Deckwitz weet haar kennis en ervaring (ze is dichteres en won de C. Buddinghprijs voor beste debuut) op een heel leuke en enthousiasmerende manier te brengen. Ellen Deckwitz gelooft dat mensen wel gedichten wíllen lezen, maar het vaak nog niet goed genoeg kunnen. Elk hoofdstuk gaat daarom over een thema dat wordt uitgelegd aan de hand van een gedicht. Als je na het lezen van het hoofdstuk enthousiast bent geraakt over dat thema, bijvoorbeeld beeldspraak of enjambementen, kun je aan de hand van Deckwitz’ tips voor bundels en schrijvers poëzie lezen waar dat kenmerk of thema in voorkomt. Elk hoofdstuk eindigt met een lijstje aanraders passend bij het hoofdstuk. Dit vond ik heel erg leuk, omdat het een startpunt geeft in de wereld van poëzie.

Deckwitz’ beschouwingen zijn met veel humor geschreven, waardoor ik af en toe schaterlachend op de bank zat. Door dit boek te lezen heb ik nu een lijstje met schrijvers en bundels die ik nog graag wil lezen, dus wat mij betreft: missie geslaagd.

Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In Reisverslag van een kat lees je over de belevenissen van een straatkat. Deze kat houdt van zijn vrijheid, maar door een aanrijding op straat belandt hij alsnog bij iemand in huis. De jongeman die hem in huis heeft genomen blijkt Satoru te heten en neemt de zorg voor de kat op zich. Hij besluit om de kat Nana te noemen en de twee bouwen al snel een hechte band met elkaar op. Nana lijkt erg op de kat die Satoru vroeger had en Nana vindt het toch ook wel heel lekker om een fijn thuis te hebben.

Op een dag neemt Satoru Nana mee in zijn zilverkleurige busje. Ze gaan samen op reis en Nana ziet allerlei zaken voor het eerst in zijn leven: paarden, de zee, de berg Fuji, maar bovenal vrienden van Satoru. Door de ontmoetingen met deze vrienden (en soms zelfs een bijbehorende hond!) leer je als lezer Satoru steeds beter kennen. Je leert over gebeurtenissen in zijn leven die hem gemaakt hebben wie hij nu is, en bovenal zie je de waarde van vriendschap: de vrienden die ze bezoeken houden allemaal onvoorwaardelijk van Satoru. Tijdens de reis blijken de vrienden ook veel aandacht voor Nana te hebben, al begrijpt hij niet echt waarom. Dan komen ze bij de laatste stop van hun reis: de tante van Satoru. Hier wordt uiteindelijk duidelijk waarom Satoru Nana mee had genomen op deze reis, wat leidt tot een zeer emotioneel einde van het boek.

Ik begon in Reisverslag van een kat met het idee dat het een lekker, makkelijk te lezen boek zou zijn; leuk voor tussendoor. Het boek las voor het grootste deel inderdaad zo makkelijk, maar aan het einde, wanneer de ware reden van de reis duidelijk wordt, weet Hiro Arikawa enorm te raken en dit boek in één klap een diepere laag te geven. Het verhaal wist me ontzettend te ontroeren. Een aanrader voor iedereen die een huisdier heeft waarvan hij of zij enorm veel houdt!

De genezing van de krekel – Toon Tellegen

De genezing van de krekel – Toon Tellegen

heeft jouw bibliotheek dit boek?

De dierenverhalen van Toon Tellegen zijn als je het mij vraagt een categorie apart: verhalen met simpele, bijna kinderboek-achtige personages, maar met een diepere onderliggende laag en volwassen thematiek. De boeken lezen makkelijk en snel, maar weten desondanks heel veel te zeggen. Na onder andere Het geluk van de sprinkhaan besloot ik deze keer te gaan voor De genezing van de krekel. Dit boek werd in 2000 bekroond met een Gouden Uil (nu de Fintro Literatuurprijs).

In De genezing van de krekel kampt de Krekel met een vervelend gevoel in zijn hoofd: het is een dof, donker, onwrikbaar gevoel dat hij nog niet eerder heeft gehad. Hij probeert ervan af te komen, onder andere door het te vragen te vertrekken, zijn keel te schrapen, gewoon af te wachten en zijn zware hoofd te ondersteunen met zijn handen. Niets lijkt echter te helpen. Al gauw merkt het hele dierenbos dat de Krekel somber is. Op den duur wordt hij zelfs ‘de sombere Krekel’ genoemd. Na een tijdje houdt dat op, omdat ze de Slak immers ook niet ‘de trage Slak’ noemen. De slak is nu eenmaal traag, de Krekel is nu eenmaal somber.

De dieren proberen de Krekel wel van zijn gevoel af te helpen: ze schrijven briefjes naar hem, proberen hem op te vrolijken en geven een feest in het bos. Ze brengen vrolijke cadeaus mee en iedereen danst met iedereen. Het mag helaas niet direct baten. Het sombere gevoel blijft even zwaar en donker in het hoofd van de Krekel zitten.

Na een tijdje gaat de Krekel zich gelukkig wel weer wat beter voelen. De Eekhoorn weet hem zelfs te helpen door een stuk somberheid uit zijn hoofd weg te halen: het is koud en glibberig.

De genezing van de krekel is een verhaal over depressie. Toon Tellegen weet met mooie metaforen de binnenwereld van de Krekel weer te geven, maar ook de houding van anderen ten opzichte van zo’n probleem. Hij beschrijft het abstracte concreet en maakt het hierdoor behapbaar voor zowel de Krekel als de lezer. Hier door is De genezing van de krekel een heel mooi boek voor wie depressie in zijn of haar omgeving heeft of er zelf mee kampt. Door de schrijfstijl is het boek ook zeer geschikt voor jongeren en een mooie manier om het toch enigszins taboe-onderwerp bespreekbaar te maken.