Archief van
Auteur: Corien

Werkzaam bij dbieb en andere bibliotheken in Friesland. Lees verschillende boeken. Het liefst lees ik waargebeurde verhalen.
Een olifant in mijn keuken – Françoise Malby-Anthony

Een olifant in mijn keuken – Françoise Malby-Anthony

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Olifanten zijn altijd mooi om te zien. Het zijn indrukwekkende dieren. Daarom viel het boek mij direct op.

Malby (een Française) woont en werkt in wildreservaat Thula Thula, Zuid- Afrika.  Ze had nooit verwacht dat ze hier terecht zou komen. Toch is het gebeurd omdat ze verliefd is geworden op natuurbeschermer Lawrence Anthony. Hun ontmoeting zet haar leven op z`n kop. In dit boek wordt (heel mooi) beschreven hoe ze er alles aan doet om de olifantenkudde te beschermen. Ook wil ze een opvangcentrum voor wilde dieren opzetten.

Helaas overlijdt Lawrence heel plotseling. Daardoor krijgt Malby de verantwoordelijkheid om de leiding van Thula Thula reservaat op zich te nemen.  Dit is echt geen makkelijke taak. Bewakers willen geen vrouw als ‘baas’ hebben, stropers doden neushorens, de overheid dreigt de kudde olifanten alsnog te doden. Ook zijn er grote financiële problemen.

Alsof dit allemaal niet erg genoeg is, blijkt dat Frankie (de leider van de olifantenkunde) haar niet mag. Malby is eigenlijk heel bang voor deze chagrijnige man. Helaas is deze man (door Lawrence) ook nog naar haar vernoemd. In de jaren die volgen wordt haar zelfvertrouwen alleen maar groter. Ook komt ze erachter dat ze Frankie altijd verkeerd beoordeeld heeft. Het leven in Thula Thula leert haar heel veel waardevolle lessen.

Ik vond het een heel mooi boek om te lezen. Dat komt ook omdat ik zelf in Zuid-Afrika in een wildreservaat ben geweest. Verschillende dieren gezien maar olifanten zijn toch wel één van de mooiste dieren.  In het boek zijn ook een aantal pagina’s met foto’s. Dat maakt het verhaal nog duidelijker.

Dit boek is een vervolg op De olifantenfluisteraar. Dat ga ik ook zeker lezen.

Op aarde schitteren we even – Ocean Vuong

Op aarde schitteren we even – Ocean Vuong

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Het boek Op aarde schitteren we even gaat over een Vietnamese moeder en haar zoon die half Vietnamees en half Amerikaans is. Het boek is als een brief geschreven aan zijn moeder (die niet kan lezen). In deze brief legt hij een hele familiegeschiedenis bloot. Deze geschiedenis begint in Vietnam, nog voor zijn geboorte. Als tweejarige komt hij samen met zijn ouders naar Amerika.  Zijn vader gaat daar zijn eigen leven leiden. Zijn moeder gaat werken als nagelstyliste. De zoon gaat naar school en later zelfs naar de universiteit. Ook verschaft de brief toegang tot delen van zijn leven waarvan zijn moeder nooit iets heeft geweten. Zoals de onthulling dat hij homo is.  Zijn grote liefde is Trevor, die bij hem in de buurt woont. Samen met Trevor beleeft hij vele mooie momenten.

Het boek beschrijft een eerlijk onderzoek naar ras, klasse en mannelijkheid. Dat komt door zijn homo zijn. Hij stelt centraal dat het Amerika van nu is ondergedompeld in verslaving, geweld en trauma. Daar probeert hij een oplossing voor te vinden. In dit boek wordt heel goed beschreven hoe het gaat met mensen die vast zitten tussen verschillende werelden. Ook hoe we elkaar daarbij kunnen helpen zonder ‘moeilijk’ te doen over wie we zijn. Er wordt ook in gegaan op de volgende vraag: Hoe moeten we overleven en hoe kunnen we daar plezier uithalen?

  • Deze titel is ook te leen als e-book bij de onlinebibliotheek
  • Je kunt dit boek ook beluisteren als luisterboek via de onlinebibliotheek
  • Dit wordt in de serie Spraakmakende boeken besproken op 26 mei 2021
De geur van hooi – Tialda Hoogeveen

De geur van hooi – Tialda Hoogeveen

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

In dit boek wordt de ontwikkeling van het boerenleven in de twintigste eeuw beschreven. Dit wordt gedaan aan de hand van een levensverhaal van een Friese veeboer. Deze boer heeft altijd een dagboek bijgehouden. Het dagelijkse leven wordt hierdoor goed zichtbaar.

De voorkant sprak mij direct aan. Dat komt doordat mijn pake en beppe ook een boerderij hadden. Mijn pake vertelde vaak over het werken op het land. Ook bij hem ging het eerst met paarden. Tijdens het lezen dacht ik ook vaak aan de verhalen van mijn beppe.

De Friese boer laat heel goed zien hoe het is om kind, boer, echtgenoot en vader te zijn. Hoe je met weinig middelen een boerenbedrijf en een gezin draaiende kunt houden. Ook is er nog tijd voor ontspanning. Zo heeft de boer in 1942 meegedaan aan de Elfstedentocht. Kranten onder zijn kleding en schaatsen maar. Eerst naar Leeuwarden schaatsen, dan de tocht en dan weer naar huis schaatsten en daarna gelijk met de hand de koeien melken. Koeien melken was een intensieve bezigheid. In het begin hadden de mensen vaak spierpijn en zere handen. In 1954 werd er nog een keer meegedaan aan de Elfstedentocht.

Doordat het boerenbedrijf heel intensief was, gingen ze hooguit een dagje weg. Voor de kinderen was vakantie niet echt nodig. Die vermaakten zich wel op de boerderij, spelen met alle broers, zussen, buurkinderen (ook uit de arbeidershuisjes) of de vele neven en nichten. In de winter was iedereen vaak op het ijs te vinden. In de zomer visten ze vaak de blauw-rode blikjes van poetsmiddel Brasso uit het water.

In de loop der jaren is het ambacht en boerenleven echt veranderend. Zo kwam erop steeds meer boerderijen een melkmachine een tractor en de investering in landbouwmachines. Ook kwam er hulp van andere instanties, bedrijven enz.

De verschillende foto`s maakt het verhaal nog duidelijker. Het is een mooi verhaal over het portret van een boerenleven en van een eeuw boerengeschiedenis.

Ambers ezeltje – Julian & Tracey Austwick

Ambers ezeltje – Julian & Tracey Austwick

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Tracy bevalt van een tweeling, Amber en Hope. Helaas zijn tijdens de zwangerschap de vliezen gebroken en wordt de tweeling 14 weken te vroeg geboren. De tweeling blijft weken in het ziekenhuis. Als eerste mag Hope naar huis. Daar gaat het goed mee. Amber komt later thuis.

Julian & Tracy krijgen te horen dat Amber een hersenverlamming heeft en dat ze nooit zal kunnen praten. Ze komt thuis met veel medisch apparatuur. Hier leren Julian & Tracy mee om te gaan.

Een medewerkster van, ezelopvang Donkey Sanctuary, ziet een verwaarloosde ezel op een boerderij.  De ezel heet Shocks. De ezel heeft de meest afgrijselijke verwondingen aan zijn nek.  Het arme dier is helemaal versuft van de pijn.  Zoiets heeft de medewerkster nog nooit gezien. Daarom neemt ze Shocks mee naar het therapiecentrum Donkey Sanctuary. Hier doen ze er alles aan om Schocks een beter leven te geven.

Ambers beangstigende isolement drijft haar ouders tot wanhoop. Alleen Hope heeft contact met Amber. Julian & Tracy doen er dan ook alles aan om Amber een fijn leven te geven.

Ze gaan naar een therapiecentrum in Birmingham. Daar ontmoet Amber Shocks. Het is een hele toer om ze aan elkaar te laten wennen. Het kost vooral Julian & Tracy veel inspanning.

Uiteindelijk krijgen Amber en Shock een sterke band!  Vanaf dat moment doen ze veel dingen samen. Daardoor worden ze beide sterker en krijgen ze meer zelfvertrouwen. Amber maakt ritjes op de rug van Shocks, daardoor worden haar spieren steviger.  Amber overtreft de verwachtingen van alle dokters. Zoveel dat ze nu kan lopen en praten.

Door deze hele situatie is Shocks uitgegroeid tot de populairste ezel van het therapiecentrum.

Dit is echt een hartverwarmend waargebeurd verhaal over de unieke vriendschap tussen een meisje en een ezeltje in Ierland.

Wieke in Zambia, onvergetelijke jaren – Wieke Biesheuvel

Wieke in Zambia, onvergetelijke jaren – Wieke Biesheuvel

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In de jaren zeventig gaat Wieke elke zomer naar het platteland van Kenia. Wieke werkt dan samen met de lokale bevolking. Dit betekent zelf kippen slachten, water halen bij een stroompje. Ze slaapt dan op een matje op de grond. Afrika betekent voor haar: de ultieme vrijheid en avontuur.
Ze wil terug, het liefst voor een paar jaar. Wieke haar wens komt uit!

Na veertig jaar gaat ze met haar man Rob in Zambia wonen in een plattelandsdorpje. Dit dorpje is vlakbij South Luangwa, één van de nationale parken van Afrika. Hier gaan ze regelmatig naar toe. Ze genieten dan echt van de natuur en de beesten.

Hun kinderen en kleinkinderen blijven in Nederland. Dit maakt het wel wat lastiger maar toch gaan ze naar Zambia. Het zou eerst voor twee jaar zijn maar het worden uiteindelijk zes.

Rob gaat in het lokale ziekenhuis als chirurg werken. Wieke gaat als vrijwilliger aan het werk.
Onder Wieke haar leiding en giften (van haar volgers op Facebook) worden er waterpompen geïnstalleerd. Deze komen op plekken waar het hard nodig is.

Wieke en Rob doen helemaal mee in het dagelijks leven van Zambia. Ze krijgen ook veel vrienden en kennissen. Hierdoor weten ze dat Zambianen heel gemoedelijk zijn en met weinig middelen tevreden zijn.
Wieke en Rob komen er ook achter dat je heel veel geduld moet hebben maar dat het uiteindelijk toch wel wordt geregeld.

Wieke en Rob hebben hele mooie jaren in Zambia. Wieke moet er ook niet aan denken dat het straks afgelopen is. De Zambianen (die ze goed kennen) hebben Wieke en Rob onvoorwaardelijk opgenomen in hun midden. Wieke zegt” Zikomo kwambiri, dierbaar Zambia, mijn moederland, wat heb ik veel gekregen. Het waren, zijn en blijven onvergetelijke jaren”

In de Libelle las ik al vaak stukjes van Wieke. Altijd erg leuk. Het boek vond ik net zo mooi. Zeker als jezelf in Afrika hebt gewoond. De foto’s maken het verhaal helemaal compleet.