Archief van
Auteur: Gastblogger

Regelmatig komt een gastschrijver onze gelederen versterken. Dat vinden wij een verrijking voor ons blog. Ook belangstelling? Mail dan naar unitdigitaal@dbieb.nl
Wat zou Martin doen? – Nic Stone

Wat zou Martin doen? – Nic Stone

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een tip van gastblogger Paula

Voor iedereen die meer wil lezen over racisme en discriminatie, naar aanleiding van de actuele Black Lives Matter-protesten, is Wat zou Martin doen? van Nic Stone een goed begin. Een iets minder bekende young adult dan The Hate U Give van Angie Thomas, maar ook erg goed omdat het naast etnische profilering ook andere belangrijke onderwerpen aankaart.

In Wat zou Martin doen? volgen we Justyce McAllister, een zwarte Amerikaanse jongen, die zijn best doet op school en in de debatclub zit. Tussen de hoofdstukken door, lees je brieven die Justyce schrijft aan Martin Luther King. Het schrijven van die brieven begint als een schoolproject, maar Justyce schrijft steeds vaker aan Martin omdat hij de wereld om zich heen anders begint te zien. Zijn beste vriend Manny gaat om met jongens van hun school, die niet zo aardig zijn. De opmerkingen die ze maken, zijn eigenlijk helemaal niet leuk, vindt Justyce. Kwetsend zelfs. Steeds meer ziet Justyce in hoe racistisch de wereld om hem heen is. Hij ziet het op het nieuws, waar een zwarte jongen zomaar is neergeschoten door de politie. Maar zoals die jongen is, zo is hij niet – denkt Justyce. Totdat hij zelf gewelddadig wordt behandeld door een agent. En dat alleen maar omdat hij zijn ex-vriendin hielp die dronken in haar auto zat. Hoezo wordt hij dan opgepakt? Hij is toch degene die helpt en niks verkeerd doet?

Al in de eerste vijftig bladzijden van dit boek, kaart Nic Stone onderwerpen aan als etnische profilering, het maken racistische opmerkingen en white privilege. Hoewel je misschien zou denken dat dat wel erg veel is, voelt dat tijdens het lezen helemaal niet zo. Door de duidelijke en toegankelijke schrijfstijl, leest het prima door. Het mooiste aan dit boek vond ik hoe snel je meeleeft met Justyce. Je kijkt echt een beetje door zijn ogen naar de wereld, waar dit soort onderwerpen bij het dagelijkse leven horen. Kortom, dit boek is ontroerend en mooi, en met momenten ook zelfs vrolijk en leuk. Maar bovenal zorgt het voor meer begrip, en dat lijkt me in deze tijd waarin groepen lijnrecht tegenover elkaar staan erg belangrijk.

Leerschool – Tara Westover

Leerschool – Tara Westover

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Onlangs hebben ik dit boek met mijn leesclub gelezen en besproken (in het Engels: Educated). We waren het er allemaal over eens dat dit waargebeurde verhaal vrij heftig is, maar heel boeiend om te lezen. Het geeft een inkijkje in een streng gelovig milieu, namelijk dat van de Mormonen in Idaho, Verenigde Staten.

Tara is het jongste kind van het gezin van Gene en Faye Westover. De ouders zijn zogenaamde survivalists, een extreme stroming binnen de Mormoonse kerk. Ze bereiden zich voor op het einde der tijden. Ze weten zeker dat, als de wereld vergaat, zij gespaard zullen blijven. Het gezin legt grote voedselvoorraden aan, en de vader koopt wapens om die voorraden indien nodig te kunnen beschermen tegen plunderaars. Ondertussen werkt het hele gezin in de autosloperij annex schroothandel van Gene, ook de jongste kinderen.

De kinderen gaan niet naar school (ze krijgen een zeer beperkte vorm van thuisonderwijs), ze worden niet ingeënt, en ze zijn zelfs niet aangegeven bij de burgerlijke stand toen ze geboren werden. Omdat ze nergens geregistreerd staan, bestaan ze dus eigenlijk niet voor de wereld.

De moeder is (illegale) vroedvrouw en kruidengenezeres. Ze bouwt in de loop der jaren een aanzienlijk klantenbestand op en het is de bedoeling dat Tara in haar voetsporen treedt. Dat is de wil van God, wordt haar voorgehouden. Als er zich binnen het gezin diverse ongelukken voordoen, is het ook de wil van God als het, soms zwaargewonde, slachtoffer het overleeft.

Tara ziet dat haar broer Tyler zich probeert los te worstelen uit dit milieu, en een opleiding wil gaan volgen. Dit stimuleert haar om dat ook te gaan doen. Zij ziet geen toekomst voor zichzelf op de manier waarop haar ouders dat gepland hebben. Bovendien heeft ze erg te lijden onder de onvoorspelbaarheid en gewelddadigheid van haar broer Shawn, die haar gedrag vaak te hoerig vindt en niet onderdanig genoeg.

Het lukt Tara om te gaan studeren, ze krijgt een studiebeurs en veel steun van mentoren en docenten. Uiteindelijk komt ze zelfs terecht op de universiteiten van Cambridge en Harvard! Ze is een ongelooflijke doorzetter en zeer begaafd. Hoewel ze heel lang heel loyaal is ten opzichte van haar familie, breekt ze uiteindelijk toch met de meeste van hen, omdat ze geen enkele steun maar vooral veel tegenwerking ontmoet.

Een bijzonder en soms verbijsterend boek waarin vooral duidelijk wordt gemaakt hoe ontzettend belangrijk (goed) onderwijs is. Een aanrader!

Bekijk de video waarin Tara Westover spreekt over haar boek:

Bloedlijn – James Rollins

Bloedlijn – James Rollins

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een tip van gastblogger Jelmer

Bloedlijn van James Rollins is het achste deel uit van de SIGMA-force serie. Deze serie bestaat uit 9 boeken waarin een groep voormalig Special Forces officieren (de SIGMA-force) centraal staat. Vanaf de eerste bladzijde die ik las had dit boek mij in zijn greep. Het boek ging er gelijk vandoor in de 6de versnelling en dit hield niet op totdat ik de laatste bladzijde had omgeslagen.

Wat James Rollins (de alias van James Paul Czajkowski) als geen ander kan is thrillers schrijven die bestaan uit verschillende verhaallijnen (die hij elk hoofdstuk switcht) die in de loop van het boek langzaamaan bij elkaar komen en dan naadloos in elkaar overvloeien. Wat mij zo wist te pakken (lees: korte nachten bezorgde) in Bloedlijn is dat hij bijna elk hoofdstuk afsluit met een ‘cliffhanger’. En omdat hij dus elk hoofdstuk van verhaallijn switcht moest ik eerst weer door een hoofdstuk van een andere verhaallijn heen om erachter te komen wat er zou gebeuren na de cliffhanger! Maar goed, ook dat hoofdstuk eindigt dan weer veel te spannend… Waardoor je in een soort van vicieuze cirkel van spannende hoofdstukken terecht komt met als resultaat dat je het boek uiterst moeilijk weg kan leggen. U bent gewaarschuwd.

In het begin van Bloedlijn wordt voor de kust van Somalië de zwangere dochter van de Amerikaanse president ontvoerd, Amanda. Het SIGMA team wordt ingeschakeld om Amanda heelhuids terug te vinden en weer thuis te brengen. Het team vertrekt richting Somalië waarna het ontrafelen van het mysterieuze verhaal achter de ontvoering begint. Achtergebleven in de VS is de directeur van SIGMA Force, Painter Crowe. Hij gelooft niet dat Amanda zomaar is ontvoerd en ontdekt dat de dochter van de President kunstmatig is bevrucht in een geheimzinnige kliniek. Ook ontdekt hij dat de familie van Amanda een link heeft met het Gilde, een duistere, eeuwenoude groepering met schimmige bedoelingen.

Dit alles ontvouwt zich in een verhaal waarin actie, geheimen, het verre verre verleden, de verre toekomst, wetenschap en complottheorieën elkaar in rap tempo afwisselen. Feit en fictie liggen vaak erg dicht bij elkaar.

Dit was het eerste boek die ik las van de SIGMA serie. Inderdaad, beginnen bij deel 8 van een 9-delige serie is misschien niet het handigste wat je kan doen maar ik had toen geen idee dat het een serie was. Desalniettemin heeft me dit niet belemmerd in het lezen van dit boek.

Inmiddels heb ik de hele serie gelezen en ik kan ze u allemaal aanraden, maar Bloedlijn steekt er voor mij bovenuit, zij het met alleen de kruin.

Bekijk de video: The evolution of Bloodline by Action Thriller Author James Rollins

Winter – Ali Smith

Winter – Ali Smith

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Sofia Cleves en haar zuster Iris hebben elkaar al in geen dertig jaar gezien. Sofia was een succesvolle zakenvrouw en Iris was een felle klimaatactiviste. Een grotere tegenstelling is haast niet mogelijk.

Sofia’s zoon Arthur (Art) heeft ook al weinig contact met zijn moeder. Hij woont in Londen, waar hij het internet afspeurt naar overtredingen van het copyright. Zij vriendin Charlotte heeft hem net aan de kant gezet, vanwege zijn slappe houding ten aanzien van maatschappelijke- en klimaatvraagstukken.

Het is kerstmis en Art is uitgenodigd door Sofia in haar enorme landhuis in Cornwall. Art neemt een totaal onbekend meisje mee, Lux, dat zich tegen een riante betaling voor moet doen als Charlotte. Sofia is niet erg gastvrij en als blijkt dat Art haar zuster Iris heeft uitgenodigd is ze woedend. Niet dat Art Iris goed kent, maar ze volgen elkaar op Facebook en Twitter.

Deze vier mensen die elkaar amper kennen, of van elkaar vervreemd zijn, brengen de kerstdagen samen door. Langzaam komen ze dichter tot elkaar en worden hun levens en inzichten voor de lezer duidelijk. Herinneringen spelen een belangrijke rol, maar ook hoe deze mensen zich verhouden tot het huidige tijdsgewricht, dat bepaald wordt door de brexit, fakenews, immigratie, uitsluiting en klimaatverandering.

Ali Smith, vorig jaar uitgeroepen door een jury van academici, critici en auteurs tot de beste hedendaagse schrijver van het Verenigd Koninkrijk, heeft een hoogst actuele roman geschreven, waarbij de actualiteit vooral dient om de veranderingen die in een mensenleven (kunnen) plaatsvinden te onderschrijven. De stijl waarin Smith schrijft is onnavolgbaar. Associatief, niet altijd even gemakkelijk, maar origineel en sprankelend. Ik vind het prachtig. Ook de vele verwijzingen naar kunst en literatuur, vooral Shakespeare en Dickens (A Christmas Carol), spreken mij erg aan.

Winter is deel twee van het Seizoenenkwartet, eerder verscheen Herfst.

Lees hier een recensie over Winter in de Groene Amsterdammer en/of hier een recensie in Trouw.

Ik ben ik ben ik ben – Maggie O’Farrell

Ik ben ik ben ik ben – Maggie O’Farrell

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Dit boek is een memoir en de ondertitel luidt: Zeventien keer rakelings langs de dood.

De 45-jarige Maggie O’Farrell beschrijft in dit boek haar leven en ze kiest voor een opmerkelijk uitgangspunt. Zeventien keer is ze, soms op het nippertje, ontsnapt aan de dood. Het boek is dan ook verdeeld in zeventien hoofdstukken, die elk over zo’n bijna-dood-moment gaan.

Die momenten zijn heel divers. Als kind kwam ze bijna onder een auto, als puber verdronk ze bijna na een nachtelijke sprong in het donkere water, na een zware bevalling bloedde ze bijna dood. Soms overkwamen deze situaties haar, soms leek het haast alsof ze het gevaar opzocht, zoals wanneer ze tijdens een zwemtochtje in de Indische Oceaan, met haar zoontje op de rug, in een verraderlijke stroming terechtkomt.

Een encefalitis (hersenontsteking) op haar achtste jaar bleek een scharnierpunt in haar leven te worden. Ze was meer dan een jaar zeer ernstig ziek, moest door een lange revalidatieperiode waarin ze aan een rolstoel gekluisterd was, maar overwon tenslotte de ziekte, zij het met lichte beperkingen. Daarna had ze het gevoel dat haar nooit meer zoiets ernstigs zou kunnen overkomen. Toch zou ze nog heel wat moeten meemaken.

Ze trouwde en kreeg drie kinderen, waarvan de middelste aan ernstige allergieën lijdt. Ze moet met dit dochtertje minimaal 12 keer per jaar naar het ziekenhuis, vanwege een anafylactische aanval. Voor haar heeft O’Farrell dit boek ook geschreven, om haar te laten zien dat ze niet alleen staat in het weerstaan van de dood.

Ik heb dit boek gelezen omdat we het met onze leesclub gaan bespreken, ik weet niet of ik het anders gekozen zou hebben, want al die ziektes, dat is niets voor mij. Maar dit boek blijkt een echte pageturner. Maggie O’Farrell wordt nergens sentimenteel of larmoyant; ze schrijft heel meeslepend en de diverse verhalen zijn vaak spannend, soms humoristisch, en af en toe ronduit indrukwekkend, met name als het gaat over haar kinderen.

Dit was het eerste boek dat ik las van deze van oorsprong Noord-Ierse schrijfster, maar ik zal binnenkort ook haar andere boeken gaan lezen. Daar ben ik nu wel heel nieuwsgierig  naar geworden.