Archief van
Auteur: Hinke

Ik was medewerker informatie en advies bij dbieb Leeuwarden. Nu ik met pensioen ben heb ik alle tijd om te lezen. Ik ben erg geïnteresseerd in Engelse/Amerikaanse literatuur, maar ik probeer ook de Nederlandse literatuur bij te houden.
De acht bergen – Paolo Cognetti

De acht bergen – Paolo Cognetti

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In september 2017 was De acht bergen van de Italiaanse schrijver Paolo Cognetti Boek van de Maand in De Wereld Draait Door. Daardoor was er voor dit boek meteen een lange lijst reserveringen in dbieb. Toen de lijst wat korter werd, heb ik het ook eindelijk te pakken gekregen. Het was een heel ander boek dan ik had verwacht, maar ik vond het heel verrassend en, al werd het dan een hype, ook een verademing om te lezen.

De setting is de Italiaanse Alpen, in de buurt van het Monte Rosa massief.  Pietro woont met zijn ouders in Milaan, maar het gezin huurt elke zomer een woning in een bijna verlaten dorp met slechts 14 inwoners in de bergen. Pietro sluit, op aandringen van zijn moeder, vriendschap met het enige kind in het dorp, Bruno. Beiden zijn 11 jaar. Pietro leert veel van Bruno over het leven in de bergen, de natuur, het vee. Met zijn vader maakt Pietro lange bergwandelingen. Zijn vader houdt vooral van de gebieden boven de boomgrens. Hij is zwijgzaam en kijkt weinig om zich heen tijdens de wandelingen. Pietro voelt zich niet altijd op zijn gemak en hij heeft fysiek last van de hoogte. Soms gaat ook Bruno mee en overnachten ze in berghutten.

In de winters gaat het gezin terug naar Milaan. Naarmate Pietro ouder wordt gaan de tochten met zijn vader hem tegenstaan. Op een gegeven moment weigert hij mee te gaan en dat leidt tot een verwijdering tussen vader en zoon. En hoewel Pietro nog wel met zijn moeder naar het huis in de bergen gaat en hij Bruno nog regelmatig ziet, wordt ook dat contact minder. Pietro studeert in Turijn en Bruno blijft in de bergen. Hij hoeft niet zo nodig in de stad te studeren en bovendien wordt dat ook door zijn familie tegengehouden. Zijn toekomst ligt in de bergen.

Als de vader van Pietro komt te overlijden, blijkt dat hij Pietro een verrassende erfenis heeft nagelaten, waardoor hij, al is het dan pas na zijn dood, dichter bij zijn vader komt en ook de band met Bruno weer wordt aangehaald.

Een prachtig en bij tijden ontroerend boek over vriendschap, vaders en zonen, tegen het indrukwekkende decor van de Italiaanse bergwereld.

Want de avond – Anna Enquist

Want de avond – Anna Enquist

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Want de avond is een zelfstandig te lezen vervolg op Kwartet. De hoofdpersonen zijn dezelfde: de vier leden van een strijkkwartet die al jarenlang als vrienden samen muziek spelen. De focus ligt in dit boek op het echtpaar Jochem (altviool) en Carolien (cello). Na de dramatische gebeurtenissen in Kwartet (een gijzeling en explosie op de woonboot van Hugo) worstelen ze met een trauma.

Carolien is door de aanslag de pink van haar rechterhand kwijtgeraakt. Ze vreest daardoor geen cello meer te kunnen spelen, bovendien denkt ze dat ze haar werk als huisarts niet meer zal kunnen doen. Ze zakt weg in wat op een depressie lijkt, die nog verergerd wordt door het feit dat haar twee zonen beiden zijn verongelukt, als is dat al jaren geleden. Ze zit thuis en komt nergens toe.

Jochem daarentegen stort zich op zijn werk als vioolbouwer. Wel heeft bij hem de paranoia toegeslagen, hij huurt nu een atelier in een zwaarbewaakt gebouw en ook in zijn eigen huis heeft hij alarmsystemen, vele sloten en zelfs traliewerk voor de ramen laten aanleggen. Hij heeft weinig geduld met Carolien en vindt dat ze zo gauw mogelijk weer aan het werk moet. Hun relatie wordt daardoor erg onder druk gezet en ze groeien langzaam uit elkaar. Ook met de andere kwartetleden Hugo en Heleen is weinig contact meer. De eens zo hechte vriendengroep is uit elkaar gevallen.

Hugo is een heel nieuw leven begonnen, hij probeert in China muziekonderwijs op te zetten en te faciliteren, daar schijnt veel behoefte aan te zijn. Als Carolien het in Nederland bij Jochem niet meer uithoudt, vertrekt zij naar Hugo in Sjanghai in de hoop dat de afstand haar zal helpen om tot zichzelf te komen. De reis blijkt haar uiteindelijk goed te doen, maar de rechtszaak tegen de crimineel die hen gegijzeld had, doet haar na een paar maanden weer naar Nederland terugkeren. In de rechtszaal ontmoet zij haar oude vrienden weer en ziet het ernaar uit dat de oude banden hersteld kunnen worden.

Want de avond is een vlot leesbaar boek. Wel vond ik het allemaal wat zwaar op de hand en ook het einde overtuigde mij niet helemaal. Toch vind ik dit boek zeker de moeite waard, want het is tenslotte wel een Anna Enquist!

Liefde verkennen – Hilary Mantel

Liefde verkennen – Hilary Mantel

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Sinds ik Wolf Hall heb gelezen heb ik diepe bewondering voor Hilary Mantel. Haar historische romans zijn prachtig, maar ook haar “gewone” romans zijn heerlijk om te lezen.

Liefde verkennen is een al wat oudere titel, maar onlangs opnieuw in vertaling uitgebracht. Het gaat over drie meisjes, Carmel, Karina en Julianne, die elkaar kennen van de nonnenschool in een kleine stad in Noord-Engeland, en die na hun middelbare school gedrieën naar de universiteit in Londen gaan. Het is begin jaren zestig.

Carmel en Karina kennen elkaar het langst. Ze zaten naast elkaar op de basisschool, en hun vriendschap werd door de moeder van Carmel erg aangemoedigd. Vooral omdat de ouders van Karina, afkomstig uit Oost-Europa, een verschrikkelijke tijd achter de rug hadden. Wat er precies aan de hand was, wordt niet duidelijk voor Carmel, maar het heeft iets met de oorlog te maken. Het botert echter niet altijd tussen Karina en Carmel. Er heerst een soort van competitie tussen de twee meisjes, en Karina die gauw in een slachtofferrol schiet, voelt zich vaak ook superieur aan Carmel.

Later sluit Carmel vriendschap met Julianne, een heel wat vlotter en populairder meisje, en dan wordt Karina een beetje het derde wiel aan de wagen. Als Carmel als eerste arriveert in het studentenhuis in Londen waar ze met één van de vriendinnen een kamer kan delen, kiest ze snel voor Julianne, waardoor Karina veroordeeld wordt tot een kamer met een vreemde. Carmel en Julianne proberen Karina zoveel mogelijk te vermijden en roddelen ook over haar met hun nieuwe vriendinnen.

Carmel moet het met heel weinig geld doen, en leeft zo zuinig mogelijk. Ze besteedt amper geld aan eten en ze walgt van de maaltijden in het studentenhuis. Ze ontwikkelt een aversie tegen eten en wordt steeds magerder, terwijl ze ziet dat Karina steeds dikker wordt.

Het boek eindigt met een dramatische gebeurtenis, waardoor Carmel en Karina tegenover elkaar komen te staan en er een ongemakkelijke waarheid zichtbaar wordt.

 

Heksengebroed – Margaret Atwood

Heksengebroed – Margaret Atwood

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Heksengebroed is een moderne hervertelling van Shakespeare’s toneelstuk The Tempest (De Storm), en een heel geslaagde!

Felix Phillips is befaamd regisseur van het Makeshiweg Festival in Canada, waar elk jaar Shakespearestukken worden opgevoerd. Zijn rechterhand is Tony Price, aan wie hij alle praktische (vaak ook financiële) zaken omtrent het toneelstuk toevertrouwt. Felix heeft een moeilijke tijd achter de rug, drie jaar geleden is zijn vrouw gestorven bij de geboorte van hun dochter Miranda, en nu is ook Miranda zelf ziek geworden en overleden. Felix heeft daar veel verdriet van.

Als Tony een greep naar de macht doet, wordt Felix op staande voet ontslagen, terwijl hij al bezig was met het instuderen van The Tempest. Hij trekt zich terug in een huisje op het platteland en zint op wraak. Die kans doet zich, na twaalf jaar, voor als hij in de Fletcher gevangenis in de buurt, les kan geven aan een groep gedetineerden. Hij doet dat onder de schuilnaam meneer Hertog. De bedoeling is om die groep taalvaardiger te maken, maar Felix trekt het breder en gaat met de groep toneelstukken van Shakespeare doen. Dat slaat wonderwel aan. De eerste jaren doet hij vooral koningsdrama’s, met veel verraad, geweld en gevechtsscenes. Die zijn erg in trek bij de “acteurs”.

Als Felix ter ore komt dat Tony nu politieke ambities heeft en aan de verkiezingen gaat meedoen, acht hij de tijd gekomen om wraak te nemen en hij besluit om met de gedetineerden The Tempest te gaan opvoeren. Zelf heeft hij zich de rol van Prospero toebedacht, de tovenaar en hertog van Milaan, die door zijn broer is verdreven en met zijn dochtertje Miranda op een (bijna) onbewoond eiland is beland. De overeenkomsten tussen Felix en Prospero zijn duidelijk. Samen met de acteurs/gedetineerden broedt Felix een plan uit om Tony en zijn politieke vrienden te grazen te nemen. Hoe ze dat doen ga ik hier niet verklappen, maar het is vermakelijk.

Margaret Atwood heeft op een heel knappe manier De Storm van Shakespeare opgefrist voor een groot publiek. Niet alleen hebben de hoofdpersonen van het boek grote overeenkomsten met bepaalde rollen uit het toneelstuk, maar ook het toneelstuk zelf speelt een rol, zodat je een soort Droste-effect krijgt: een toneelstuk in een toneelstuk. Ook leuk om te lezen als je het verhaal van De Storm niet kent, bovendien staat achterin het boek een (korte) inhoud van het toneelstuk.

Deze titel is ook als e-book beschikbaar in de onlinebibliotheek.

De val van mijn moeder – Ernst Timmer

De val van mijn moeder – Ernst Timmer

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Er zijn de laatste tijd meerdere boeken verschenen met het thema dementie (denk bijvoorbeeld aan Ma, van Hugo Borst.). Dit boek van Ernst Timmer werd in 2016 gekozen tot Boek van de Maand maart bij De Wereld Draait Door. Het panel was lovend, en hoewel het alweer een paar jaar later is heeft dit boek aan actualiteit niets ingeboet. Dementie is van alle tijden.

Het boek begint ermee dat de moeder van verteller Joost is gevallen op een verjaardagsfeestje en haar arm heeft gebroken. Dat klinkt niet heel alarmerend, maar de moeder is 88 en heeft beginnende alzheimer. Toch wel zorgelijk, dus. Joost brengt samen met zijn vriendin Judith zijn moeder naar het ziekenhuis, en dan begint de ellende. Ze moet geopereerd worden, maar dat moet in een ander ziekenhuis. Als ze daar is moet ze nog een week wachten op de operatie. Artsen en verpleegkundigen geven tegenstrijdige informatie en lijken langs elkaar heen te werken.

Ondertussen krijgt Joost te maken met Dorien en Roos, twee dames van de thuiszorg, die hun cliënt niet kwijt willen raken en hem bestoken met telefoontjes om toch vooral hun hulp in te roepen als moeder weer thuis komt. Van thuiskomen is echter voorlopig geen sprake, moeder moet revalideren en dat kan dan weer in een andere zorginstelling, waar weer andere bureaucratische regels gelden. Ondanks alle gedoe blijft moeder opgewekt. Niet flauw doen, was haar motto altijd, er zijn ook zoveel mooie dingen.

Ernst Timmer beschrijft prachtig alle voetangels en klemmen die mensen tegenkomen als ze overgeleverd raken aan de zorg. Hoewel alles in Nederland goed geregeld is, is de bureaucratie soms ten hemel schreiend. Gelukkig hanteert Timmer een luchtige, humoristische stijl, want ondanks alles valt er ook wel veel te lachen. Warm aanbevolen.