Archief van
Auteur: Richtje

Ik verricht secretariaatswerkzaamheden en HR-taken op administratief gebied. Daarnaast werk ik voor de unit Digitaal van dbieb. Ook ik hou van lezen, franstalige romans in het bijzonder. Als ik een leuk franstalig boek heb gelezen dat ook in het Nederlands is verschenen kun je hier een klein verslagje lezen. Ook Nederlandse literatuur/lectuur is niet te versmaden.
DNA – Yrsa Sigurdardottir

DNA – Yrsa Sigurdardottir

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Voor mij als medewerker van dbieb is mijn werkplek ‘verboden’ terrein in deze coronaperiode, want thuiswerken is het devies. Gelukkig zijn daar de ebooks van de bibliotheken, waar ik deze spannende detective vond. Normaal gesproken lees ik niet vaak detectives, maar in deze tijden van veelal deprimerend one-item-nieuws over corona had ik behoefte aan een boek dat de gedachten verzet. Dat deed dit boek zeker. De lezer moet alleen wel tegen wat gruwelijkheden kunnen. Wie daarvan houdt kan zijn hart ophalen.  

Zoals vaker in een thriller begint het meteen met een vreselijk moordgeval. Er wordt een dode vrouw gevonden van wie het hoofd helemaal is omwikkeld met tape met in haar mond een stofzuiger. Haar 7-jarig dochtertje dat zich onder het bed had verstopt is helaas getuige van de moord geweest. Politieinspecteur Huldar krijgt de zaak toegewezen. Hij moet samenwerken met de psychologe Freya, met wie hij ooit een onenightstand heeft gehad. Freya neemt het getraumatiseerde dochtertje onder haar hoede.  

Korte tijd later wordt een tweede dode vrouw aangetroffen, een oudere vrouw die ook op een gruwelijke manier is vermoord. De ‘moordmethode’ is bijna identiek, maar verder lijkt er totaal geen verband met de levens van de twee vrouwen te bestaan. Daar begint dan de puzzel.  

In een tweede verhaallijn komen we Karl tegen. Karl is een mislukte student maar tevens radioamateur. Hij krijgt op een bijzondere frequentie boodschappen met alleen maar cijfercombinaties door. Later zal blijken dat die getallencodes voor hem bedoeld zijn en naar de uiteindelijke oplossing van de moorden zullen leiden.  

Al met al een spannend boek dat je snel uitleest. Dat is vooral te danken aan de heldere schrijfstijl en het sterke plot. Als ik weer mijn gedachten wil verzetten ga ik vast meer titels van deze schrijfster lezen.

Lichter dan ik – Dido Machielsen

Lichter dan ik – Dido Machielsen

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Het verhaal in dit boek wordt verteld door Isa, een Javaanse vrouw, die leefde ten tijde van de Nederlandse overheersing in Nederlands-Indië. Isa is de dochter van een kleermaakster en groeit op in de kraton (Javaans paleis). Ze heeft daar een gelukkige jeugd. Maar als haar moeder haar, met de beste bedoelingen, wil uithuwelijken dreigt ze slachtoffer te worden van de traditionele Javaanse standenmaatschappij. Isa wil vrij zijn en loopt weg van huis, waarmee ze voorgoed alle schepen achter zich verbrandt. Ze wordt de njaj van Gey, een Nederlandse militair en nazaat van een patriciërsfamilie. Een njaj is een inlandse vrouw die in een ongehuwde relatie leeft met een Europese of Indo-Europese man. Met Gey zal Isa twee kinderen krijgen, die een lichtere huidskleur hebben. Maar helaas zal Gey haar niet tot zijn vrouw maken en haar aan haar lot overlaten. In plaats van vrijheid zal Isa in haar verdere leven vooral onvrijheid  tegenkomen.

Het verhaal heeft mij een goede inkijk in de maatschappelijke rangen en standen in Nederlands-Indië gegeven. Vooral omdat het is verteld vanuit het perspectief van een ‘inlander’. In die maatschappij is er, vooral voor vrouwen, weinig tot geen kans, zich te ontworstelen aan het plekje waar men is geboren. En dat geldt niet alleen voor de inlanders ten opzichte van de koloniale overheerser, maar ook voor de inlandse rangen en standen. Als ik lees dat de halfbloeden slechter worden behandeld dat de inlanders en wat de reden daarvan is – vermenging van bloed – rijzen mij de haren te berge. Dit hoor ik de laatste tijd helaas vaker. Maar terug naar het boek: ik vond het een indrukwekkend boek dat ook nog eens op een prachtige manier wordt verteld.

Pastorale – Stephan Enter

Pastorale – Stephan Enter

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Pastorale van Stephan Enter speelt zich af in de jaren tachtig van de vorige eeuw in Brevendal, anagram van Barneveld. Hoofdpersonen zijn broer en zus Oscar en Louise. Oscar woont nog bij zijn ouders in een vervallen landhuis aan de rand van het dorp in de biblebelt. Het is zomervakantie en hij heeft nog één jaar te gaan op de middelbare school. Hij ziet er enorm naar uit om na dat jaar te gaan studeren en uit te vliegen. Hij kijkt op tegen zijn zus die al een paar jaar studeert in de stad in het Westen van  het land, ver weg van het dorp. Ook Oscar wil zich ontworstelen aan zijn ouderlijk huis en de verstikkende gereformeerde sfeer in huis en in het dorp. Moeder is het toonbeeld van gereformeerdheid, vader is afvallige, maar doet niets anders meer dan pianospelen en lezen.

Oscar denkt dat Louise het helemaal heeft gemaakt in de stad, maar niets is minder waar. Ze denkt dat ze zich heeft vrijgemaakt van het geloof, ze rookt, drinkt, maar zit ondertussen flink met zichzelf in de knoop. Zowel broer als zus zitten op randje om met het geloof te breken. Ze zien beiden dat de wereld groter is dan die van hun dorp en het geloof. Louise heeft er kennis mee gemaakt in de stad, Oscar ziet dat er meer is doordat hij in contact komt met in hun dorp gehuisveste Molukkers.  Ook de TV maakt dat de wereld dichterbij komt.

De titel van het boek deed me meteen denken aan de vaak zwartgallige sfeer in de boeken van Maarten ‘t Hart en Jan Siebelink. Dat is in dit boek gelukkig niet het geval. Alleen de erg vrome ouderling Westeng doet daaraan denken, maar die figuur is tegelijkertijd lachwekkend beschreven.

Ik vond dit een geweldig boek. Het is een erg complete roman; het gaat niet alleen over het vrijmaken van het geloof, maar ook over hoe wij Nederlanders de Molukse gemeenschap indertijd hebben behandeld, over de verliefdheid van Oscar voor een Moluks meisje en de relatie die Louise aangaat met de zoon van de nieuwe dominee. Ook de schrijfstijl is mooi. Ik vind het heel knap dat een schrijver het presteert regels lange zinnen te maken zonder dat die vervelen.

Een gesprek met de schrijver in het radioprogramma Opium kun je hier beluisteren.

De lange weg naar Rome – Francesca Melandri

De lange weg naar Rome – Francesca Melandri

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Alweer een boek dat wordt behandeld in de lezingenreeks Spraakmakende Boeken die je in dbieb  kunt volgen. Deze keer is het een lang verhaal over niet alleen een lange weg naar Rome maar ook over het lange leven van Attillio Profeti, hoofd van een Romeinse familie. Attillio heeft jarenlang gewerkt voor een invloedrijke Romein die in de jaren 30 van de vorige eeuw fascistisch was. Tot op hoge leeftijd is hij zeer gezond, hij is pas dementerend als hij al ver in de negentig is. Hij heeft drie kinderen uit twee relaties, wat praktisch al tot vrij ingewikkelde toestanden leidde, maar op een dag meldt zich bij de dochter van Atillio, Ilaria, een zwarte jongen die beweert de Ethiopische kleinzoon van Atillio te zijn, wat zou betekenen dat er nog een vierde kind is. De jongen heeft als vluchteling een lange weg naar Rome moeten afleggen. Ilaria gaat op onderzoek uit, ze wil weten wat haar vader in Ethiopië heeft gedaan toen hij daar als vrijwilliger dienst heeft gedaan in de Italiaanse kolonie Abessinië (nu Ethiopië). Ze komt dan tot de verschrikkelijke ontdekking dat haar vader geen partizaan was zoals hijzelf beweerde, maar als een rasechte fascist heeft meegewerkt aan de afslachting van het Abessijnse volk. Maar toen wel min of meer liefde opvatte voor een een Abessijnse vrouw bij wie hij een kind verwekte.  

Ik vond het een kolossaal boek dat je zeker moet lezen. Omdat je aan de hand van het leven van Atillio en zijn familie meer te weten komt over het fascisme in Italië en de wandaden die de Italianen in Abessinië pleegden. En het niet alleen het verleden aanstipt maar ook de periode waarin Berlusconi aan de macht was en dat de Italianen in de hedendaagse tijd weer nostalgische voor de   Mussolini-periode” hebben. Het zet ook aan tot nadenken over hoe wij als samenleving met vluchtelingen omgaan. Zo actueel als wat. 

Francesca Melandri vertelt over haar boek (Engelstalig).

Mijn vader is een vliegtuig – Antoinette Beumer

Mijn vader is een vliegtuig – Antoinette Beumer

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Op 12-jarige leeftijd vindt Eva in het dressoir van haar moeder het adres van de psychiatrische inrichting waar haar vader woont. Haar vader heeft ze al jaren niet gezien. Ze trekt de stoute schoenen aan en bezoekt de inrichting. De schreeuwende persoon die ze daar aantreft is zo afschrikwekkend dat ze meteen in paniek vertrekt.

Als volwassen vrouw heeft Eva een lieve man, mooie kinderen en succes in haar eigen bedrijf. Alles gaat van een leien dakje totdat haar moeder komt te overlijden. Dan krijgt ze te maken met angstaanvallen waardoor ze de grip op haar leven dreigt te verliezen. Ze gaat op zoek naar de oorzaak van haar problemen en denkt die te vinden in verdwenen jeugdherinneringen. Ze zoekt weer contact met haar vader die nog steeds in de inrichting verblijft. Het contact dat vervolgens ontstaat is een ontdekkingstocht naar de trauma’s die ze in haar jeugd heeft opgelopen. Trauma’s die zijn ontstaan door haar vader die gek werd en het gezin moest verlaten, en door de manier waarop haar moeder daarmee omging.

De roman is geïnspireerd op de eigen jeugd van Antoinette Beumer, wiens vader bij de KLM als purser werkte en ook gek werd. Het is de debuutroman van Beumer, die vooral als regisseur bekend is.

Het boek beschrijft op een heel boeiende en meeslepende manier de verwarring die de hoofdpersoon ervaart. Het trekt je mee in het hoofd van de hoofdpersoon. En het verhaalt ook over wat niet verwerkte trauma’s met mensen kunnen doen en dat het wegstoppen van herinneringen geen zin heeft.