Archief van
Auteur: Richtje

Ik verricht secretariaatswerkzaamheden en HR-taken op administratief gebied. Daarnaast werk ik voor de unit Digitaal van dbieb. Ook ik hou van lezen, franstalige romans in het bijzonder. Als ik een leuk franstalig boek heb gelezen dat ook in het Nederlands is verschenen kun je hier een klein verslagje lezen. Ook Nederlandse literatuur/lectuur is niet te versmaden.
De familiereünie – Tatiana de Rosnay

De familiereünie – Tatiana de Rosnay

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Hoofdpersoon in het verhaal is Linden Malegarde,  een beroemd fotograaf die in de VS woont. Ter gelegenheid van het veertigjarig huwelijk van zijn ouders en de zeventigste verjaardag van zijn vader, een gerenommeerde Franse bomendeskundige, gaat Linden voor een familiereünie met zijn ouders en zuster naar Parijs. Tussen twee haakjes: de namen van Linden en zijn zus Tilia zijn beide afgeleid van de linde (in het Frans: tilleul), een boom die later een bijzondere rol in het verhaal zal spelen.

Eenmaal aangekomen in Parijs blijkt het waterpeil als gevolg van de vele regen enorm te zijn gestegen. Het water van de Seine stijgt zelfs zo snel dat de familieleden geen uitjes kunnen doen en vooral in hun hotelkamer moeten blijven. Tot overmaat van ramp wordt vader Paul getroffen door een beroerte en moet hij in het ziekenhuis worden opgenomen. Maar al snel worden alle patiënten uit het ziekenhuis geëvacueerd omdat de Seine buiten zijn oevers treedt. De helft van Parijs wordt door de watersnood getroffen en functioneert niet meer. Tot elkaar veroordeeld zijn de gezinsleden genoodzaakt met elkaar te praten en het blijkt dat ieder zo zijn geheimen heeft. Geheimen die ze uiteindelijk met elkaar zullen delen en veel emoties losmaken.

Tatiana de Rosnay, die bekend is geworden door de titel ‘Haar naam was Sarah’, heeft ook met dit boek weer een mooi en meeslepend verhaal geschreven. Het taalgebruik is  helaas wat kitscherig, maar dat mocht mijn pret niet drukken. Hier kun je alvast een fragment van het boek lezen.

Hieronder vertelt de schrijfster wat haar drie favoriete schrijvers zijn:

 

De verdwijning van Stephanie Mailer – Joël Dicker

De verdwijning van Stephanie Mailer – Joël Dicker

heeft uw bibliotheek dit boek?

Het nieuwste boek van de Zwitserse schrijver Joël Dicker had ik al eerder in het Frans gelezen, de originele titel luidt: La disparition de Stephanie Mailer. In april van dit jaar verscheen de Nederlandse vertaling.

Het verhaal speelt zich af in een slaperig stadje niet zo ver van New York. Op een zomeravond in 1994 gebeurt er iets gruwelijks: de burgemeester en zijn familie worden in hun huis vermoord, evenals een toevallig voorbij joggende vrouw. Twee jonge politieagenten slagen er in de moordenaar te pakken te krijgen. Voor deze prestatie en hun vasthoudend optreden krijgen ze een onderscheiding. Maar twintig jaar later ontdekt een journaliste, Stephanie Mailer, dat de politieagenten fouten hebben gemaakt in hun onderzoek. Stephanie neemt contact op met een van de agenten, maar voor ze details van haar bevindingen kan geven verdwijnt ze. Wat volgt is een mooi en spannend verslag van wat er met Stephanie is gebeurd, wat ze heeft ontdekt en uiteindelijk wat er echt is gebeurd in 1994.

Over dit boek en over eerdere boeken van de schrijver is wel eens gediscussieerd: is het literatuur of niet? Persoonlijk vind ik dit niet interessant (we zullen er nooit uitkomen). Of ik een boek goed vind, hangt af van het leesplezier dat ik heb en of het verhaal of onderwerp mijn interesse wekt. Dit boek vond ik erg plezierig om te lezen, evenelas de twee eerdere bekende titels van de schrijver: De waarheid over de zaak Harry Québert en Het boek van de Baltimores.

Wat mij betreft: een lekker dik boek met een opbouwende spanning dat heerlijk weg leest!
Lees hier een interessant interview op Cultuurpers met Joël Dicker.

Dit is mijn moeder – Tommy Wieringa

Dit is mijn moeder – Tommy Wieringa

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In dit boek heeft Tommy Wieringa zijn herinneringen aan zijn moeder op papier gezet. Zijn in 2015 overleden moeder, Lia Wiersema, heeft jarenlang een winkel aan de Vismarkt in Groningen gehad. Een winkel volgestouwd met allerlei spullen, alternatieve geneesmiddelen en veel tierelantijnen. Lia is niet geboren voor een saai leven, ze is letterlijk en figuurlijk een kleurrijke vrouw, ze is vrijgevochten, excentriek, tegendraads, eigengereid en ook een dwingeland. Dat tegendraadse en eigengereide zal zelfs tot haar dood leiden, want in plaats van reguliere hulp in te schakelen wendt ze zich tot een antroposofische kwakzalver wanneer ze kanker heeft. In dit NPO-programma zie en hoor je meer over Lia en haar zoon Tommy.

Tot zijn twaalfde levensjaar is het voor Tommy te harden met zijn moeder, alhoewel ze zich vaak grillig gedraagt. Ook wel vermakelijk, want nooit een dull moment met haar. Zo trekt ze zich bijvoorbeeld niks aan van verkeersregels. Als Tommy twaalf jaar is verlaat zijn moeder het gezin. Het is de bedoeling dat hij bij zijn moeder gaat wonen, maar dat gaat niet. Tommy blijft bij zijn vader en met zijn moeder gaat hij vanaf dat moment om als kat en hond. Belangrijkste twistpunt is steeds het compleet afwijkende wereldbeeld van Lia. Ze denkt anders over voeding, inentingen, de farmaceutische industrie, ze is dol op complottheoriën, macrobiotische diëten, enzovoort. Ze is erg wantrouwend over de gevestigde orde. Maar toch kunnen moeder en zoon niet zonder elkaar.

Dit boek is een prachtig, met humor geschetst portret van een bijzondere moeder. Zoals Tommy Wieringa zelf zegt is ze niet alleen zijn moeder maar ook een van zijn meest geliefde personages. Lezen maar!

Hieronder vertelt Tommy Wieringa over Dit is mijn moeder bij Jinek:

Archipel van de hond – Philippe Claudel

Archipel van de hond – Philippe Claudel

 

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Op een fictief, afgelegen eiland ergens in de Middellandse Zee doet een Oude vrouw op haar dagelijkse wandeling een vondst: op het strand liggen drie dode zwarte mannen, daar aangespoeld. De Oude vrouw haalt de Burgemeester en de Dokter erbij. Vooral de Burgemeester zit met de drie lijken in zijn maag, want om toeristen te trekken zullen op het eiland thermen worden gevestigd. Door de lijken zal negatieve publiciteit ontstaan. De Oude vrouw, de Burgemeester, de Dokter en de Pastoor, allen echte eilanders, sluiten een pact om niets over de vondst naar buiten te brengen. Alleen de nieuwe Onderwijzer, die niet van het eiland komt, verzet zich tegen deze onmenselijke aanpak. De Burgemeester bedenkt dat de lijken het beste kunnen verdwijnen in een van de gaten van de Brau, de vulkaan, waar dorpelingen ook hun afval in kieperen. En zo geschiedt. De personen in het boek krijgen trouwens geen namen, maar worden als archetypen aangeduid met een hoofdletter.

De nieuwe Onderwijzer legt zich er niet bij neer en gaat de oorzaak onderzoeken van het aanspoelen van de drie lijken op het eiland. Een altijd dronken Commissaris doet een onderzoek op het eiland en de vulkaan begint te dreigen en te stinken. Het ziet ernaar uit dat het niet goed komt met het eiland en de inwoners.

In dit boek van de Franse schrijver en cineast Philippe Claudel wordt uit de doeken gedaan hoe onze hedendaagse maatschappij omgaat met de vluchtelingenproblematiek, hoe de mensen een probleem als dit maar het liefst in de doofpot stoppen. In een interview vertelt de schrijver over het boek. Het boek deed mij erg denken aan ‘De dood van Murat’ en ‘Dit zijn de namen’ van Tommy Wieringa. Een mooi boek dit. Kijk hier voor meer mooie boeken van Claudel.

 

 

Charlotte – David Foenkinos

Charlotte – David Foenkinos

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Bij toeval komt de Franse schrijver Foenkinos in aanraking met het werk van de getalenteerde schilderes Charlotte Salomon en is daarvan zo onder de indruk dat hij meer over haar leven wil weten. Het boek Charlotte is het resultaat van zijn onderzoek.
Charlotte Salomon groeit op in Berlijn. Ze is enig kind van Joodse ouders. Haar vader is arts, haar moeder pleegt zelfmoord als Charlotte 9 jaar is. Later zal haar vader hertrouwen met een beroemde Joodse zangeres. Charlotte ontdekt de kunst en wordt in 1936 toegelaten tot de kunstacademie. Als ze de eerste prijs van de academie wint wordt niet gewaardeerd dat een Joods meisje met de eer gaat strijken; ze is gedwongen de academie te verlaten. Na de Kristallnacht (1938) vlucht ze zonder haar ouders naar Zuid-Frankrijk waar haar grootouders verblijven. Ze laat haar grote liefde Alfred Wolfsohn achter in Berlijn. In Zuid-Frankrijk schildert ze intensief en daar onstaat haar autobiografische werk Leben? oder Theater? Maar in Vichy-Frankrijk zijn joden ook niet veilig. Samen met haar man, Alexander, wordt ze in 1943 door de nazi’s gearresteerd. Charlotte wordt naar Auschwitz getransporteerd, waar ze wordt vergast. Ze is dan vier maanden zwanger. Haar werk is gelukkig bewaard gebleven en wordt nog steeds tentoongesteld.

De schrijver heeft veel moeite gehad een vorm te vinden voor het verhaal over Charlotte. Hij kon uiteindelijk niet anders dan heel korte, simpele zinnen gebruiken, en iedere zin begint dan ook op een nieuwe regel. Deze vorm heeft als effect dat het verhaal met al zijn tragiek keihard bij de lezer binnenkomt. Foenkinos vertelt over Charlotte op een beklemmende, maar ook ontroerende manier.
Wat mij betreft een geweldig en erg indrukwekkend boek.

Het Joods Cultureel Kwartier heeft veel informatie over leven en werk van Charlotte.

Frans Weisz heeft een documentaire over het levenswerk en over Charlotte gemaakt, waarvan hieronder de trailer.