Archief van
Categorie: Literaire roman

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween – Jonas Jonasson

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Wie van avontuur, humor en onverwachte wendingen houdt, zal zeker genieten van het romandebuut van deze Zweedse schrijver.

De hoofdpersoon is Allan Karlsson. Hij haat het bejaardentehuis waar hij woont, heeft geen zin in zijn verjaardag en besluit op zijn honderdste verjaardag door het raam te vluchten. Bij het busstation vraagt iemand hem even op een zware koffer te passen, die gevuld blijkt te zijn met een grote hoeveelheid geld. Hij stapt met deze koffer in de bus en reist zo ver mogelijk tot het eindstation van de bus.
Allan is een vrij nuchter persoon en hij is niet bang!

Doordat hij met de koffer met (maffia)geld reist, krijgt Allan te maken met woeste achtervolgingen. Ondertussen verzamelt Allan een vreemde stoet mensen om zich heen, waarmee hij spannende en hilarische avonturen beleeft. Dat deze “vrienden” een bizarre achtergrond hebben, maakt het verhaal extra aantrekkelijk. Ondertussen wordt de groep opgejaagd, omdat ze de politie op hun hielen hebben. Op Allan’s roadtrip reist o.a. ook een olifant met begeleidster mee, wat het verhaal zeker extra hilarisch maakt.

Het verhaal speelt afwisselend in het heden en het verleden van Allan. Memorabele momenten uit zijn leven en van de twintigste-eeuwse geschiedenis komen voorbij, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap. Het verhaal verveelt geen moment, geeft een duidelijke kijk op de geschiedenis van de twintigste eeuw en toont de schrijver als iemand met een onuitputtelijke fantasie en gevoel voor humor!

Op dit boek is inmiddels ook een vervolg verschenen: De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden.

Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In Reisverslag van een kat lees je over de belevenissen van een straatkat. Deze kat houdt van zijn vrijheid, maar door een aanrijding op straat belandt hij alsnog bij iemand in huis. De jongeman die hem in huis heeft genomen blijkt Satoru te heten en neemt de zorg voor de kat op zich. Hij besluit om de kat Nana te noemen en de twee bouwen al snel een hechte band met elkaar op. Nana lijkt erg op de kat die Satoru vroeger had en Nana vindt het toch ook wel heel lekker om een fijn thuis te hebben.

Op een dag neemt Satoru Nana mee in zijn zilverkleurige busje. Ze gaan samen op reis en Nana ziet allerlei zaken voor het eerst in zijn leven: paarden, de zee, de berg Fuji, maar bovenal vrienden van Satoru. Door de ontmoetingen met deze vrienden (en soms zelfs een bijbehorende hond!) leer je als lezer Satoru steeds beter kennen. Je leert over gebeurtenissen in zijn leven die hem gemaakt hebben wie hij nu is, en bovenal zie je de waarde van vriendschap: de vrienden die ze bezoeken houden allemaal onvoorwaardelijk van Satoru. Tijdens de reis blijken de vrienden ook veel aandacht voor Nana te hebben, al begrijpt hij niet echt waarom. Dan komen ze bij de laatste stop van hun reis: de tante van Satoru. Hier wordt uiteindelijk duidelijk waarom Satoru Nana mee had genomen op deze reis, wat leidt tot een zeer emotioneel einde van het boek.

Ik begon in Reisverslag van een kat met het idee dat het een lekker, makkelijk te lezen boek zou zijn; leuk voor tussendoor. Het boek las voor het grootste deel inderdaad zo makkelijk, maar aan het einde, wanneer de ware reden van de reis duidelijk wordt, weet Hiro Arikawa enorm te raken en dit boek in één klap een diepere laag te geven. Het verhaal wist me ontzettend te ontroeren. Een aanrader voor iedereen die een huisdier heeft waarvan hij of zij enorm veel houdt!

Ik kom terug – Adriaan van Dis

Ik kom terug – Adriaan van Dis

ik kom terug
heeft jouw bibliotheek dit boek?

Adriaan van Dis heeft al vaak over zijn jeugd geschreven. Dan ging het vooral over de relatie met zijn vader en de invloed van zijn vader op het gezinsleven. Het gezin heeft veel meegemaakt in Nederlands-Indië en na de repatriëring naar Nederland.

Dit boek gaat over de relatie met zijn moeder. Het begint met een veelzeggende scène waarin de zestienjarige Adriaan toegang wil hebben tot een kist met geheime papieren van zijn moeder. Zij weet hem er hardhandig van af te houden. Als moeder haar einde voelt naderen kentert de relatie. Zij wil graag dat Adriaan haar helpt bij een zachte dood, dan zal ze haar verhalen met hem delen. Adriaan komt regelmatig naar haar toe om haar te voorzien van lekkernijen en probeert ondertussen informatie los te krijgen. Moeder houdt de regie: ineens zijn er weer allerlei papieren verdwenen. Ze beleven mooie momenten als ze op reis gaan langs de plaatsen van moeders jeugd en als er steeds meer herinneringen boven komen, die ze deelt met Adriaan.

Moeder wordt slechter en slechter, maar het moment van heengaan wordt telkens uitgesteld. Het opruimen gaat wel door. In de laatste weken zorgt Adriaan samen met zijn halfzuster voor zijn moeder. Adriaan leest af en toe voor wat hij geschreven heeft en zijn moeder is tevreden. Eindelijk komt hij dichterbij zijn moeder dan ooit, maar na haar dood blijkt de kist met geheimen nagenoeg helemaal leeg geruimd te zijn. Zijn moeder hield de regie tot het einde.

Ik vond het een mooi boek omdat het laat zien hoe de moeder-zoon verhouding zich ontwikkelt naarmate de dood dichterbij komt en omdat het meer licht werpt op de situatie met de vader zoals die in Familieziek naar voren komt. Dat boek besprak ik eerder op dit blog.

Adriaan van Dis vertelt bij Pauw over Ik kom terug:

De genezing van de krekel – Toon Tellegen

De genezing van de krekel – Toon Tellegen

heeft jouw bibliotheek dit boek?

De dierenverhalen van Toon Tellegen zijn als je het mij vraagt een categorie apart: verhalen met simpele, bijna kinderboek-achtige personages, maar met een diepere onderliggende laag en volwassen thematiek. De boeken lezen makkelijk en snel, maar weten desondanks heel veel te zeggen. Na onder andere Het geluk van de sprinkhaan besloot ik deze keer te gaan voor De genezing van de krekel. Dit boek werd in 2000 bekroond met een Gouden Uil (nu de Fintro Literatuurprijs).

In De genezing van de krekel kampt de Krekel met een vervelend gevoel in zijn hoofd: het is een dof, donker, onwrikbaar gevoel dat hij nog niet eerder heeft gehad. Hij probeert ervan af te komen, onder andere door het te vragen te vertrekken, zijn keel te schrapen, gewoon af te wachten en zijn zware hoofd te ondersteunen met zijn handen. Niets lijkt echter te helpen. Al gauw merkt het hele dierenbos dat de Krekel somber is. Op den duur wordt hij zelfs ‘de sombere Krekel’ genoemd. Na een tijdje houdt dat op, omdat ze de Slak immers ook niet ‘de trage Slak’ noemen. De slak is nu eenmaal traag, de Krekel is nu eenmaal somber.

De dieren proberen de Krekel wel van zijn gevoel af te helpen: ze schrijven briefjes naar hem, proberen hem op te vrolijken en geven een feest in het bos. Ze brengen vrolijke cadeaus mee en iedereen danst met iedereen. Het mag helaas niet direct baten. Het sombere gevoel blijft even zwaar en donker in het hoofd van de Krekel zitten.

Na een tijdje gaat de Krekel zich gelukkig wel weer wat beter voelen. De Eekhoorn weet hem zelfs te helpen door een stuk somberheid uit zijn hoofd weg te halen: het is koud en glibberig.

De genezing van de krekel is een verhaal over depressie. Toon Tellegen weet met mooie metaforen de binnenwereld van de Krekel weer te geven, maar ook de houding van anderen ten opzichte van zo’n probleem. Hij beschrijft het abstracte concreet en maakt het hierdoor behapbaar voor zowel de Krekel als de lezer. Hier door is De genezing van de krekel een heel mooi boek voor wie depressie in zijn of haar omgeving heeft of er zelf mee kampt. Door de schrijfstijl is het boek ook zeer geschikt voor jongeren en een mooie manier om het toch enigszins taboe-onderwerp bespreekbaar te maken.

Dit is mijn moeder – Tommy Wieringa

Dit is mijn moeder – Tommy Wieringa

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In dit boek heeft Tommy Wieringa zijn herinneringen aan zijn moeder op papier gezet. Zijn in 2015 overleden moeder, Lia Wiersema, heeft jarenlang een winkel aan de Vismarkt in Groningen gehad. Een winkel volgestouwd met allerlei spullen, alternatieve geneesmiddelen en veel tierelantijnen. Lia is niet geboren voor een saai leven, ze is letterlijk en figuurlijk een kleurrijke vrouw, ze is vrijgevochten, excentriek, tegendraads, eigengereid en ook een dwingeland. Dat tegendraadse en eigengereide zal zelfs tot haar dood leiden, want in plaats van reguliere hulp in te schakelen wendt ze zich tot een antroposofische kwakzalver wanneer ze kanker heeft. In dit NPO-programma zie en hoor je meer over Lia en haar zoon Tommy.

Tot zijn twaalfde levensjaar is het voor Tommy te harden met zijn moeder, alhoewel ze zich vaak grillig gedraagt. Ook wel vermakelijk, want nooit een dull moment met haar. Zo trekt ze zich bijvoorbeeld niks aan van verkeersregels. Als Tommy twaalf jaar is verlaat zijn moeder het gezin. Het is de bedoeling dat hij bij zijn moeder gaat wonen, maar dat gaat niet. Tommy blijft bij zijn vader en met zijn moeder gaat hij vanaf dat moment om als kat en hond. Belangrijkste twistpunt is steeds het compleet afwijkende wereldbeeld van Lia. Ze denkt anders over voeding, inentingen, de farmaceutische industrie, ze is dol op complottheoriën, macrobiotische diëten, enzovoort. Ze is erg wantrouwend over de gevestigde orde. Maar toch kunnen moeder en zoon niet zonder elkaar.

Dit boek is een prachtig, met humor geschetst portret van een bijzondere moeder. Zoals Tommy Wieringa zelf zegt is ze niet alleen zijn moeder maar ook een van zijn meest geliefde personages. Lezen maar!

Hieronder vertelt Tommy Wieringa over Dit is mijn moeder bij Jinek: