Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

Reisverslag van een kat – Hiro Arikawa

heeft jouw bibliotheek dit boek?

In Reisverslag van een kat lees je over de belevenissen van een straatkat. Deze kat houdt van zijn vrijheid, maar door een aanrijding op straat belandt hij alsnog bij iemand in huis. De jongeman die hem in huis heeft genomen blijkt Satoru te heten en neemt de zorg voor de kat op zich. Hij besluit om de kat Nana te noemen en de twee bouwen al snel een hechte band met elkaar op. Nana lijkt erg op de kat die Satoru vroeger had en Nana vindt het toch ook wel heel lekker om een fijn thuis te hebben.

Op een dag neemt Satoru Nana mee in zijn zilverkleurige busje. Ze gaan samen op reis en Nana ziet allerlei zaken voor het eerst in zijn leven: paarden, de zee, de berg Fuji, maar bovenal vrienden van Satoru. Door de ontmoetingen met deze vrienden (en soms zelfs een bijbehorende hond!) leer je als lezer Satoru steeds beter kennen. Je leert over gebeurtenissen in zijn leven die hem gemaakt hebben wie hij nu is, en bovenal zie je de waarde van vriendschap: de vrienden die ze bezoeken houden allemaal onvoorwaardelijk van Satoru. Tijdens de reis blijken de vrienden ook veel aandacht voor Nana te hebben, al begrijpt hij niet echt waarom. Dan komen ze bij de laatste stop van hun reis: de tante van Satoru. Hier wordt uiteindelijk duidelijk waarom Satoru Nana mee had genomen op deze reis, wat leidt tot een zeer emotioneel einde van het boek.

Ik begon in Reisverslag van een kat met het idee dat het een lekker, makkelijk te lezen boek zou zijn; leuk voor tussendoor. Het boek las voor het grootste deel inderdaad zo makkelijk, maar aan het einde, wanneer de ware reden van de reis duidelijk wordt, weet Hiro Arikawa enorm te raken en dit boek in één klap een diepere laag te geven. Het verhaal wist me ontzettend te ontroeren. Een aanrader voor iedereen die een huisdier heeft waarvan hij of zij enorm veel houdt!

Want de avond – Anna Enquist

Want de avond – Anna Enquist

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Want de avond is een zelfstandig te lezen vervolg op Kwartet. De hoofdpersonen zijn dezelfde: de vier leden van een strijkkwartet die al jarenlang als vrienden samen muziek spelen. De focus ligt in dit boek op het echtpaar Jochem (altviool) en Carolien (cello). Na de dramatische gebeurtenissen in Kwartet (een gijzeling en explosie op de woonboot van Hugo) worstelen ze met een trauma.

Carolien is door de aanslag de pink van haar rechterhand kwijtgeraakt. Ze vreest daardoor geen cello meer te kunnen spelen, bovendien denkt ze dat ze haar werk als huisarts niet meer zal kunnen doen. Ze zakt weg in wat op een depressie lijkt, die nog verergerd wordt door het feit dat haar twee zonen beiden zijn verongelukt, als is dat al jaren geleden. Ze zit thuis en komt nergens toe.

Jochem daarentegen stort zich op zijn werk als vioolbouwer. Wel heeft bij hem de paranoia toegeslagen, hij huurt nu een atelier in een zwaarbewaakt gebouw en ook in zijn eigen huis heeft hij alarmsystemen, vele sloten en zelfs traliewerk voor de ramen laten aanleggen. Hij heeft weinig geduld met Carolien en vindt dat ze zo gauw mogelijk weer aan het werk moet. Hun relatie wordt daardoor erg onder druk gezet en ze groeien langzaam uit elkaar. Ook met de andere kwartetleden Hugo en Heleen is weinig contact meer. De eens zo hechte vriendengroep is uit elkaar gevallen.

Hugo is een heel nieuw leven begonnen, hij probeert in China muziekonderwijs op te zetten en te faciliteren, daar schijnt veel behoefte aan te zijn. Als Carolien het in Nederland bij Jochem niet meer uithoudt, vertrekt zij naar Hugo in Sjanghai in de hoop dat de afstand haar zal helpen om tot zichzelf te komen. De reis blijkt haar uiteindelijk goed te doen, maar de rechtszaak tegen de crimineel die hen gegijzeld had, doet haar na een paar maanden weer naar Nederland terugkeren. In de rechtszaal ontmoet zij haar oude vrienden weer en ziet het ernaar uit dat de oude banden hersteld kunnen worden.

Want de avond is een vlot leesbaar boek. Wel vond ik het allemaal wat zwaar op de hand en ook het einde overtuigde mij niet helemaal. Toch vind ik dit boek zeker de moeite waard, want het is tenslotte wel een Anna Enquist!

Waarom mama drinkt – Gill Sims

Waarom mama drinkt – Gill Sims

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Ken je dat moment dat je je hoofd het liefst in de kast wilt stoppen en heel hard wilt gillen?

Het boek Waarom mama drinkt gaat over een moeder met twee kinderen, een hond, veel wijn en gin. In dit boek lees je over Ellen, die alle facetten van het moederschap tegenkomt en genoeg redenen aangrijpt om een fles wijn of gin te pakken.

Ellen is van mening dat haar leven niet leuk is. Er is bij haar geen perfect life of killerbody aanwezig en haar kinderen zijn zeker geen engeltjes. Ook haar echtgenoot die avond na avond naar Wheeler dealers kijkt laat soms te wensen over. Daarnaast heeft ze nog die baan en is ze werkende moeder. Doet ze het eigenlijk wel goed? Is dit het? En dan zijn er nog de perfecte moeders op het schoolplein, die alles volledig in de hand lijken te hebben.

Máár met wijn of gin, een goed gesprek en knappe mannen op het schoolplein valt er nog best wat van te maken.

Dit boek laat in uitvergroot aspect zien hoe het echte moederschap kan zijn. Elke vrouw zal dingen uit dit boek herkennen en er om kunnen lachen. De situaties zijn herkenbaar en hierdoor valt het boek soms in herhaling. Dit maakt het boek niet minder aangenaam en leuk om te lezen.

Een aanrader voor iedereen die houdt van een vlot geschreven boek met de nodige humor.

Een zomer in Venetië – Nicky Pellegrino

Een zomer in Venetië – Nicky Pellegrino

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Voor wie van de boeken van Nicky Pellegrino houdt, is dit een echte aanrader. Wat een meeslepend boek om je vakantie in Venetië weer even boven te laten komen. Of om lekker bij weg te dromen. Nicky Pellegrino weet als Engelse met Italiaanse roots je heerlijk mee te nemen naar Italië. Ieder boek is weer om van te smullen!

Zo ook het verhaal van Addolorata (Dolly) Martinelli die in Londen het restaurant Little Italy van haar vader heeft overgenomen. Nadat er een heel slechte recensie over haar restaurant is verschenen, waar nog bij komt dat het huwelijk tussen haar en Eden niet zo is als ze had verwacht, gaat Dolly op zoek naar haar innerlijke geluk. Daarbij heeft Eden aangegeven dat hij niet meer met haar verder wil. Deze zomer wil ze gaan ontdekken wat ze nu eigenlijk wil.

Ze gaat op reis naar Venetië. Haar dochtertje en Eden blijven in Engeland. Dolly maakt voor zichzelf een gelukslijst waarop ze 10 geluksmomenten wil verzamelen. Ze ontmoet heel interessante mensen in Venetië. Zoals de oude mevrouw Coco, waarvan ze een appartement huurt en die haar vriendin wordt. Door Coco komt ze tot het tangodansen, gaat ze weer heerlijk koken en geniet ze weer van het leven.

Ze maakt vrienden in Venetië en kookt elke dag voor een eenzame vriendin van Coco. Zo bouwt ze een nieuw bestaan op in deze prachtige stad. Maar haar dochter en man mist ze toch en daarom besluit ze, ondanks al dat mooie, terug te gaan naar Londen. Maar of dit voorgoed is…?

Ik kom terug – Adriaan van Dis

Ik kom terug – Adriaan van Dis

ik kom terug
heeft jouw bibliotheek dit boek?

Adriaan van Dis heeft al vaak over zijn jeugd geschreven. Dan ging het vooral over de relatie met zijn vader en de invloed van zijn vader op het gezinsleven. Het gezin heeft veel meegemaakt in Nederlands-Indië en na de repatriëring naar Nederland.

Dit boek gaat over de relatie met zijn moeder. Het begint met een veelzeggende scène waarin de zestienjarige Adriaan toegang wil hebben tot een kist met geheime papieren van zijn moeder. Zij weet hem er hardhandig van af te houden. Als moeder haar einde voelt naderen kentert de relatie. Zij wil graag dat Adriaan haar helpt bij een zachte dood, dan zal ze haar verhalen met hem delen. Adriaan komt regelmatig naar haar toe om haar te voorzien van lekkernijen en probeert ondertussen informatie los te krijgen. Moeder houdt de regie: ineens zijn er weer allerlei papieren verdwenen. Ze beleven mooie momenten als ze op reis gaan langs de plaatsen van moeders jeugd en als er steeds meer herinneringen boven komen, die ze deelt met Adriaan.

Moeder wordt slechter en slechter, maar het moment van heengaan wordt telkens uitgesteld. Het opruimen gaat wel door. In de laatste weken zorgt Adriaan samen met zijn halfzuster voor zijn moeder. Adriaan leest af en toe voor wat hij geschreven heeft en zijn moeder is tevreden. Eindelijk komt hij dichterbij zijn moeder dan ooit, maar na haar dood blijkt de kist met geheimen nagenoeg helemaal leeg geruimd te zijn. Zijn moeder hield de regie tot het einde.

Ik vond het een mooi boek omdat het laat zien hoe de moeder-zoon verhouding zich ontwikkelt naarmate de dood dichterbij komt en omdat het meer licht werpt op de situatie met de vader zoals die in Familieziek naar voren komt. Dat boek besprak ik eerder op dit blog.

Adriaan van Dis vertelt bij Pauw over Ik kom terug: