Archief van
Tag: dorpsleven

Het dorp – Wim Daniëls

Het dorp – Wim Daniëls

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

”Dit dorp, ik weet nog hoe het was. De boerenkind’ren in de klas.” Wie kent het niet? Het prachtige lied Het dorp van Wim Sonneveld. Wie in een dorp woont of heeft gewoond, zal zich zeker kunnen identificeren met dit lied. In het gelijknamige boek van Wim Daniëls, wordt dit lied als leidraad gebruikt. Wat is er de afgelopen zeventig jaar veranderd in de dorpen? Bestaat het echte dorpsleven eigenlijk nog wel? Gelukkig wel! Het dorpsleven is zeker niet helemaal verdwenen. Ook Wim Daniëls heeft zo zijn ideeën hierover.

In Het Dorp van Wim Daniëls wordt de ontwikkeling van de Nederlandse dorpssamenleving van de afgelopen honderd jaar beschreven. Dit met de nadruk op de periode 1950-1960. De auteur komt zelf uit het pittoreske dorp Aarle-Rixtel, gelegen in Brabant. Hij gebruikt dit dorp en zijn ervaringen regelmatig als referentiekader binnen dit boek.

Alle aspecten van een dorp komen voorbij, ondersteunend met mooie illustraties van verschillende dorpen en tijden. Zo zie je de schooljuffrouw op de fiets, het dorpscafé en de kruidenier waar je letterlijk alles kon kopen. Daniëls beschrijft in ieder hoofdstuk één onderwerp. Hij vertelt hierin uitgebreid aan de hand van verschillende dorpen en voorbeelden. Gelukkig komt niet alleen Brabant voorbij. Ook beelden en beschrijvingen van Friesland slaat de auteur niet over.

Als je zelf uit een dorp komt is dit boek een en al herkenning. Ook als je in een stad ben opgegroeid of woont, zal er zeker wel enige herkenning  zijn. Alle beschrijvingen en beelden zorgen echt voor een glimlach tijdens het lezen. Zelf ben ik in een dorp opgegroeid en momenteel ook alweer een aantal jaar wonend in een prachtig dorp. En ook al zijn dorpen tegenwoordig erg veranderd, nog steeds zijn er bepaalde herkenningsmomenten die je eruit kunt halen. Gelukkig zijn veel dorpen dan ook veerkrachtig genoeg gebleven om als een dorp verder te gaan. Tot slot geeft Daniëls de terechte conclusie: Het dorp is absoluut niet dood, maar slechts veranderd.

De zeven broers – Aleksis Kivi

De zeven broers – Aleksis Kivi

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Op 26 september a.s. start in dbieb de lezingenserie Spraakmakende Boeken, seizoen 2018-2019, met De zeven broers, van  de Finse schrijver Aleksis Kivi  (1834-1872).

In de ongerepte wildernis van het Finland van de negentiende eeuw leven zeven broers. Ze bevechten hun vrijheid op elkaar, op de natuur en op de maatschappij. Hun grote rechtvaardigheidsgevoel en primaire manier van reageren brengt hen meer dan eens in problemen, en de kracht van hun vuisten lost lang niet alles op.
In een mix van rauwheid en romantiek, gevoeligheid en geweld toont deze klassieke en originele roman hun ontwikkeling tot volwassen mannen.
De werkelijkheid is weerbarstig, de natuur is onvoorspelbaar, en hun eigen zwakheid is moeilijker te hanteren dan de broers denken. Behalve de harde lessen van het leven zijn het de mythische en sterke verhalen die hun de sleutel tot volwassenheid bieden. (Bron: Uitgeverij Athenaeum)

Het is een soort schelmenroman over zeven broers die volwassen beginnen te worden maar nog heel wat te doorstaan hebben, zoals leren lezen en schrijven. De kerk verplichtte Finnen daartoe, anders mocht je in die tijd niet trouwen. Ondanks hun uiteenlopende karakters zijn de hardleerse jongens eensgezind in hun wens nog een tijdje in de wildernis van de jacht te leven. Hun ouders zijn gestorven, ze hebben een verwaarloosde boerderij geërfd maar die kan wachten. Ze botsen in hun dorp geregeld met de lokale notabelen en andere dorpsjongens. Onderling doen ze ook niet zachtzinnig, vooral niet als ze gedronken hebben. Hoewel de jongens de burgerlijke fatsoensnormen accepteren en goed terechtkomen, kwam deze roman toch wel even als een schok eind negentiende eeuw. Tot dan hadden Fins-Zweedse romans vaak een idyllisch, harmonieus boerenbestaan als achtergrond, maar in dit verhaal wordt ont-zet-tend veel geruzied. Voor Finnen destijds waarschijnlijk boeiend door de bravoure van de welbespraakte analfabete jongens.  (Bron: NBDBiblion)

Recensie NRC over De zeven broers.

Recensie Literair Nederland

Informatie over de lezingenserie Spraakmakende Boeken vindt u hier.

De vulkaan – Ilja Gort

De vulkaan – Ilja Gort

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Nadat ik in de zomervakantie de spannende thriller Chateau Fatale van Ilja Gort had gelezen, werd het nu tijd voor zijn nieuwste boek De Vulkaan. Net als zijn vorige boeken, is dit boek ook weer prettig leesbaar en er valt altijd wat te lachen.

In het boek De vulkaan erft Emile, woonachtig in Parijs, onverwachts een wijndomein. Het wijndomein is gelegen in de Pyreneeën in Zuid-Frankrijk in het slaperige dorpje Sardets, dat te kampen heeft met vergrijzing en dichtgetimmerde panden, en met uitsterven wordt bedreigd. Emile wordt direct gegrepen door de uitstraling van het typisch Franse dorpje en hij vindt dat dit beslist behouden moet blijven. Hij wordt burgemeester van het dorpje en laat Sardets weer opbloeien. Dit doet hij door de slapende vulkaan meer bekendheid te geven en er een toeristische attractie van formaat van te maken.

Met behulp van de dorpsbewoners laat hij de vulkaan, die eerder slechts een bergje was, als een echte vulkaan op de kaart zetten. De aannemer legt een pad aan er naartoe, ze graven er een mond in en laten er kunstmatig rook uitkomen. Een treintje rijdt door het dorp om de toeristen er naar toe te vervoeren. Het hele dorp bloeit op! Vooral het plaatselijke café en de winkel. Ondertussen geniet Emile van het leven in Zuid-Frankrijk en van zijn wijndomein.

De journalisten komen er op af en het wordt steeds lastiger om af te wegen wat voor hem zal tellen; het geld of de liefde voor traditie. De situatie loopt steeds verder uit de hand en nadat hij en Bork de aannemer ruzie krijgen, staat Emile met de rug tegen de muur. Waar moet Emile voor kiezen: nationaal succes of moet hij op de rode knop drukken?

Deze titel is ook beschikbaar als e-book in de onlinebibliotheek.

Reddende engel – Renate Dorrestein

Reddende engel – Renate Dorrestein

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Dit is wat mij betreft één van de betere boeken van Renate Dorrestein, een heerlijke gothic novel met alle ingrediënten die daarvoor nodig zijn: een afgelegen boerderij, een excentrieke familie, een duister familiegeheim, en dat alles begint met een enorme onweersbui die natuurlijk niets goeds voorspelt….

Tijdens genoemde onweersbui komt Sabine, 45 jaar en onlangs door haar man in de steek gelaten voor een jongere vrouw, per ongeluk terecht bij een oude, afgelegen en enigszins vervallen boerderij in Zuid-Limburg. Om te schuilen belt ze aan en ze wordt schoorvoetend binnengelaten door twee  meisjes die zo te zien daar moederziel alleen zijn. Dat klopt: Ennis, vertellen zij, is met Maman naar het ziekenhuis vanwege een galblaasontsteking. Zij bieden Sabine een karige maaltijd en onderdak voor de nacht in de kamer van Alicia. Wie al deze mensen zijn en hoe deze familierelaties in elkaar zitten wordt niet erg duidelijk voor Sabine, maar het is een feit dat Alicia  tijdelijk op Oldenhage (de boerderij) heeft gewoond en daarna spoorloos is verdwenen. Althans dat vertelt Livia, het jongste meisje dat aan geheugenverlies schijn te lijden. Ze krijgt daar medicijnen voor.

Het is allemaal erg raadselachtig, en vóór Ennis en Maman de volgende dag terugkomen moet Sabine vertrekken. Ze wil nog niet weg, want ze ziet in Oldenhage een mooie zakelijke transactie voor het vestigen van een Bed & Breakfast. Ze neemt daarom haar intrek in een al bestaande B&B in het naburige dorp. Daar hoort ze stukje bij beetje wat er zich op Oldenhage heeft afgespeeld. Ze raakt steeds meer betrokken bij het huis en haar bewoners, maar het blijkt erg moeilijk om de waarheid over het verleden te achterhalen.

Veel meer ga ik er hier niet over vertellen, want ik vind dat je het boek gewoon zelf moet lezen. Het is lekker spannend en geheimzinnig. Kortom: een aanrader!

De heilige Rita – Tommy Wieringa

De heilige Rita – Tommy Wieringa

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Paul Krüzen is bijna vijftig en woont met zijn vader in een oude boerderij (waar het een beetje spookt) ergens diep in het oosten van Nederland vlakbij de Duitse grens. Het lijkt of de tijd heeft stilgestaan in het dorp Mariënveen, maar dat is niet zo. In de loop van de laatste decennia hebben zich er Chinezen gevestigd, die een restaurant en een snackbar zijn begonnen. Met zijn vriend Hedwiges Geerdink, eveneens vrijgezel bezoekt Paul deze gelegenheden regelmatig. Ook komt hij wel in de nachtclub, annex bordeel, van dorpsgenoot Laurens Steggink in Duitsland. In het bordeel werkt Rita, de prostituee voor wie Paul een voorkeur heeft. Dat zij dezelfde naam heeft als de heilige Rita, patrones van de hopeloze gevallen, is vast geen toeval.

Als zich op een gegeven moment een Rus, Iwan, vertoont in de nachtclub, wordt Paul herinnerd aan het Russische vliegtuigje dat in het land van zijn vader is neergestort toen Paul een jaar of acht was. De Russische piloot overleefde het en hij werd opgevangen door de ouders van Paul. Dat er tussen de Rus en zijn moeder een verliefdheid ontstond, ontging het kind. Traumatisch was dat zij het gezin verliet om met de Rus te gaan samenwonen. Paul zag haar nooit meer terug. De Rus in de nachtclub maakt alle woede en ellende weer in hem wakker.

Nu runt Paul een webwinkel met militaria (o.a. uniformen en wapens) waarvoor veel belangstelling bestaat. Vriend Hedwiges beheert het kruidenierswinkeltje van zijn overleden ouders, maar het gerucht gaat dat hij miljonair is. Als Hedwiges wordt overvallen in zijn huis, verdenkt Paul Iwan en geeft de angstige Hedwiges een wapen zodat hij zich zal kunnen verdedigen. Zo wordt de spanning opgevoerd en je voelt als lezer dat dit niet goed kan aflopen.

Ik vond De heilige Rita een heel mooi boek. Tommy Wieringa beschrijft prachtig en met veel compassie het leven in het slaperige dorp, waar de moderne wereld langzaam in begint door te sijpelen. Soms is het ook hilarisch: er komen wel Chinezen en Russen, maar er is geen pinautomaat. De jongeren trekken weg naar de grote stad. Alleen de “hopeloze gevallen” blijven achter in Mariënveen.