Archief van
Tag: Europa

Grand Hotel Europa – Ilja Leonard Pfeijffer

Grand Hotel Europa – Ilja Leonard Pfeijffer

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Dit is het laatste boek dat ik in 2018 las, en voor mij was dit ook meteen hét boek van het jaar. Wat heb ik genoten van al die verhalen, ideeën, een bonte stoet van personages, poëtische, hilarische en filosofische scènes.

In Grand Hotel Europa, ergens in Italië, strijkt de beroemde schrijver Ilja Leonard Pfeijffer neer voor onbepaalde tijd. Hij is onlangs verlaten door zijn geliefde Clio, kunsthistorica, werkzaam in de befaamde Accademia in Venetië. Om haar is ook Pfeijffer naar Venetië, la Serenissima, verhuisd. Deze prachtige stad is helaas ten prooi gevallen aan het massatoerisme, waardoor steeds meer vaste bewoners wegtrekken en de stad veel van haar eigenheid verloren heeft. Een bloemist of een kruidenierswinkel zijn amper meer te vinden, maar daarvoor in de plaats wel heel veel winkeltjes die plastic gondels verkopen aan de toeristen.

In Grand Hotel Europa voert Pfeijffer gesprekken met vaste gasten over dat massatoerisme, maar vooral ook over Europa. Het oude continent beschikt wel over veel verleden maar houdt de blik te weinig gericht op de toekomst. Dit in tegenstelling tot andere continenten, denk aan China en India. Heeft Europa nog wel toekomst? Of bestaat die toekomst eruit dat Europa nog meer wordt overspoeld door toeristen, die juist op zoek zijn naar het verleden? En niet alleen toeristen komen naar Europa, ook veel vluchtelingen proberen er te komen, juist om een betere toekomst te vinden. En waar de toeristen met open armen worden ontvangen, omdat ze weliswaar veel onheil aanrichten maar wel geld in het laatje brengen, worden vluchtelingen steeds meer geweerd, hoewel die een heel positieve bijdrage aan het behoud van Europa zouden kunnen leveren. Illustratief hiervoor is Abdul, gevlucht uit een oorlogsgebied, nu piccolo in het hotel.

Ook Grand Hotel Europa zal eraan moeten geloven: het is onlangs overgenomen door de heer Wang, die het geheel volgens de Chinese opvattingen over Europa is gaan herinrichten. Zeer tot verdriet van majordomus Montebello, die al zijn hele leven in het hotel werkt.

Er is nog zoveel meer te vertellen over dit boek, bijvoorbeeld over de zoektocht naar een vermist schilderij van Caravaggio, het wonderlijke gedrag van de Franse dichteres Albane, de reisjes naar Malta, Skopje en Abu Dhabi, de filmploeg die met Pfeijffer een documentaire wil maken die maar niet van de grond komt. Te veel om op te noemen. Ik kan maar één advies geven: lezen!

Bekijk de video: Grand Hotel Europa met Ilja Leonard Pfeijffer

Niemand vraagt meer waar ik vandaan kom (sinds ik in een rolstoel zit) – Funda Müjde

Niemand vraagt meer waar ik vandaan kom (sinds ik in een rolstoel zit) – Funda Müjde

Heeft uw bibliotheek dit boek?

Doordat onze oudste dochter aan Aangepast Wielrennen doet, werd ik gegrepen door de titel en cover van het boek dat op de tafel “Nieuw” in de Bibliotheek van Leeuwarden lag. Niemand vraagt meer waar ik vandaag kom (sinds ik in een rolstoel zit). Tijdens mijn vakantie heb ik dit indrukwekkende levensverhaal van de actrice/cabaretière Funda Müjde met veel bewondering gelezen.

De Turks-Nederlandse Funda Müjde, die voornamelijk bekend is geworden door haar rol als asielzoekster Derya Usta in de RTL-serie Vrouwenvleugel (en vanwege haar rol als verpleegster Selma Lokman in Medisch Centrum West en als Elif Baydar in de soap Goede Tijden, Slechte Tijden) wordt in 2007 door een jonge, onervaren chauffeur in Istanbul, terwijl ze in de taxi zit, aangereden. Ze houdt er een dwarslaesie aan over en wordt levenslang veroordeeld tot een rolstoel. Ze verblijft wekenlang in het ziekenhuis, ondergaat meerdere operaties en een lang revalidatieproces, waarin ze niet alleen de beperkingen van haar nieuwe lichaam moet leren kennen, maar ook geconfronteerd wordt met de gevolgen voor haar carrière. In dit boek lees je dat niemand de actrice en cabaretière meer vraagt waar zij vandaan komt, sinds zij in een rolstoel zit.

Een openhartig, waargebeurd verhaal over een echte doorzetter. De lange weg die ze moest afleggen om zich aan te passen aan de veranderende omstandigheden in haar leven; na haar ongeluk, maar ook daarvoor, toen ze als dochter van Turkse arbeidsmigranten naar Nederland kwam. Ze start aan een lange fietstocht op haar handbike, begeleid door haar man en zwager, vanuit het Olympisch Stadion in Amsterdam naar het land van haar familie, Turkije, en de stad Istanboel. Een fietstocht van vierduizend kilometer door acht landen. Bewonderenswaardig, een echte aanrader!

Wij – David Nicholls

Wij – David Nicholls

wij
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een Grand Tour door Europa met zijn vrouw en zoon van 17. Het leek Douglas zo leuk. Hij zette een route uit met de plaatsen die ze zouden aandoen en de musea die ze zouden bezoeken. Educatief voor Albie, de zoon, en nostalgie voor echtgenote Connie en hemzelf, om al die eerder bezochte plaatsen nog eens te zien.

Helaas: even van tevoren vertelt Connie dat ze hem wil verlaten. Het huwelijk is wat haar betreft over, hun zoon gaat het huis uit en zij ziet geen reden om bij Douglas te blijven. Douglas is ontzet, dit zag hij niet aankomen. Ze stelt hem voorlopig “gerust”: ze gaan eerst samen de Grand Tour doen. Daar ziet Albie dan het nut weer niet van in, hij gaat onder protest mee.

Geen ideale positie om de reis te beginnen. Maar ze gaan. Via Parijs waar het al niet helemaal lekker loopt, naar Amsterdam waar het mis gaat. Albie geeft er de brui aan na een incident in het hotel en vertrekt met zijn pas opgedane vriendin Kat naar een onbekende bestemming. Dan ziet ook Connie het niet meer zitten en ook zij gaat terug naar Engeland. Douglas wil niet opgeven en stelt zich ten doel Albie op te sporen en zo hopelijk toch de reis af te kunnen maken.

De verhouding tussen vader en zoon was nooit heel hecht, althans zo voelt Douglas het. Connie en Albie, dat was altijd vier handen op één buik. Hij ziet het als zijn plicht en ook als een middel om Connie voor zich terug te winnen om Albie te vinden. Hij reist dus verder naar Venetië, Florence, Siena en belandt uiteindelijk na veel avonturen in Madrid, waar een hereniging met Albie plaatsvindt. Of het de verstandhouding tussen beiden ten goede komt en of het ook zijn huwelijk redt, verklap ik niet.

Dit is een ontzettend leuk boek maar met een ernstige ondertoon. Met veel humor worden de gebeurtenissen beschreven en je krijgt door de vele flash-backs een goed beeld van de relatie tussen Douglas en Connie, en hun zoon Albie. Douglas komt zichzelf gigantisch tegen tijdens deze reis, maar aan het eind blijkt dat hij er wel van geleerd heeft.

Het boek gaat niet alleen over relaties, maar ook over kunst. Connie is een kunstenares en veel beroemde kunstwerken figureren bijna als personages in dit boek. Wij is in januari 2015 besproken door het boekenpanel van De Wereld Draait Door.

 

Grote Europese roman – Koen Peeters

Grote Europese roman – Koen Peeters

momredir‘De wereld is nu slank, plat en globaal: Google, Amazon.com, eBay.’ In deze wereld moet de ambitieuze Robin voor zijn baas  een rapport samenstellen over marketing en relatiegeschenken in Europa. ‘Onze baas, onze grand old man, heet Theo en hij zucht veel de laatste tijd, hij is oud, stokoud zelfs, en de zaken lopen niet zoals dat zou moeten. Misschien moeten er mensen ontslagen worden.’

In verschillende Europese hoofdsteden checkt Robin in bij semi luxe hotels.  Vervolgens leveren vergaderingen met businesspartners weinig verfrissende inzichten: ‘We stellen vast dat er niets veranderd kan worden, alles is voorbestemd om zo te blijven. Van het plafond valt onzichtbaar stof op ons neer.’

Na het aanschouwen van een Roemeens delegatie in Brussel concludeert Robin: ‘Europa is iets van vlaggetjes, mutsjes, linten. De taal van het volk gemengd met de taal van gezagsdragers, en dat gevoed door streekgerechten en gedoopt met het water van Manneken Pis. Ineens lijkt mijn hele leven eenvoudig.’

Robin vestigt zijn hoop voor Europese eenwording op de taal. In een Moleskine schriftje verzamelt hij Europese hoofdsteden. In elke stad noteert hij vreemde woorden en namen van mensen die hij ontmoet. Hij vraagt zich wel af: ‘Binnen tweeduizend jaar spreken we allemaal dezelfde taal. Zullen we elkaar dan begrijpen?’ In hotelbars spreekt hij zowel vluchtig als openhartig met allerlei mensen. ‘Waarom wil ik praten met mensen die ik nooit meer zal zien? Zij maken me droef, maar altijd slechts achteraf. Zoals Evi. Na zes minuten al hoor ik haar geheimen.’ In Grote Europese roman komt het tragische levensverhaal van Theo langzaam aan het licht en ontdekt Robin in zijn zoektocht naar de ware liefde dat hij deze misschien al lang gevonden had.

Ik heb het boek gelezen tijdens een bezoek aan de Bulgaarse hoofdstad Sofia. Daar sprak ik met Europeanen uit diverse landen en ontdekte de onderlinge verschillen wat betreft de kijk op Europa. Dit gegeven komt ook in het boek duidelijk naar voren. Eveneens een overeenkomst tussen al die Europeanen: dat we ergens allemaal op zoek zijn naar contact. Zoals Robin verzucht na een concert van U2: (‘De zanger, een messias uit Dublin, een vent met een zonnebril, verbetert de wereld terwijl hij zingt’) ‘Coexist – wat een meeslepende onzin. We willen toch veel meer dan dat?’

Voor wie interesse heeft in Europese geschiedenis kan ik de roman In Europa van Geert Mak aanbevelen en de gelijknamige televisieserie. Door het verleden te kennen leert men immers het heden te begrijpen. De ietwat serieuze toon van het boek Grote Europese roman maakte dat de roman op afstand blijft. De kilte van het commerciële werken en de leegte van het leven ‘uit een koffer’ wordt op die manier wel goed voelbaar.  De interessante reflecties op Europa maken het in aanloop naar de Europese verkiezingen zeker de moeite waard om dit boek te lezen. Europa is namelijk dichterbij dan je misschien denkt.