Archief van
Tag: familie

Wij zijn de Bickers! – Simone van der Vlugt

Wij zijn de Bickers! – Simone van der Vlugt

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Simone van der Vlugt is meestal bekend van haar geweldige thrillers, maar ook haar historische romans zijn uitzonderlijk. Wij zijn de Bickers is haar eerste non-fictieboek.

Nadat ik de film Michiel de Ruyter had gezien, zag ik dit boek liggen. Laat nu de vriend van Michiel de Ruyter, Johan de Witt zijn. Johan de Witt was getrouwd met Wendela Bicker een telg uit de Amsterdamse regentenfamilie Bicker. De geschiedenis in dit boek vertelt over het leven van o.a. burgemeester Andries Bicker en over Bickerseiland in de 16de eeuw. We volgen in dit boek de stadselite naar de zeventiende eeuw, als ze op het toppunt van hun macht komen. De stad Amsterdam en ook de familie Bicker heeft in de Gouden Eeuw een belangrijk stempel gedrukt op de geschiedenis. We maken mee dat Johan de Witt met Wendela Bicker trouwt en dat ze kinderen krijgen.

Simone van der Vlugt heeft de belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis afgewisseld met de beschrijvingen van feesten, kleding, geboorten, liefde en vriendschap, die een kleurrijk en invoelbaar beeld geven van het leven in de Gouden Eeuw. Het is een prachtig boek met oude citaten, foto’s, schetsen, plattegronden en portretfoto’s van de familieleden. Zowel voorin als achterin het boek staat de plattegrond van Amsterdam in die tijd, zodat je al lezende hier op kunt nakijken waar de personages zich bevinden. Voor wie van historie houdt en over het Amsterdam van die tijd wil genieten, is dit een echte aanrader!

Let op mijn woorden – Griet op de Beeck

Let op mijn woorden – Griet op de Beeck

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Let op mijn woorden van Griet op de Beeck is het meest recente boek van deze Vlaamse schrijfster. Tot nu toe las ik al haar voorgaande boeken, waar ik eigenlijk geen genoeg van kan krijgen. Dat is niet omdat haar boeken per se ‘leuk’ zijn, maar wel omdat Griet op de Beeck fantastisch weet te verwoorden wat onuitgesproken blijft of niet in woorden te vatten is. Terugkerende thema’s zjin familie, trauma, oud zeer en verwerking.

In Let op mijn woorden lees je vanuit het perspectief van Lise hoe zij zich staande probeert te houden in haar gezin met ouders die blind zijn voor wat er buiten hun eigen leven en referentiekader afspeelt. Hun huwelijk zit vol met oude patronen die op sommige momenten tragisch en op andere momenten bijna komisch zijn. Ondertussen wordt Lise op school verstoten door vriendinnen en wordt haar verdriet thuis aan de kant geschoven. Wanneer een aardige leraar zich over haar ontfermt geeft dat haar een gevoel van veiligheid dat ze eigenlijk niet echt kent. Later in het boek is Lise een volwassen vrouw met een goede baan in het ziekenhuis en een relatie met een knappe cardioloog. Op de achtergrond sluimert echter een eetstoornis die haar flink in de greep heeft.

Let op mijn woorden is het tweede deel in een trilogie waarin het overleven binnen je eigen familie centraal staat. De pijn die in de personages van Griet op de Beeck voorkomt is goed voelbaar tijdens het lezen van dit boek, evenals de elephant in the room tijdens confrontaties. Het is knap hoe de schrijfster het onuitgesprokene van het papier laat spatten. Keer op keer voel ik me na het lezen van haar boeken flink door elkaar geklutst. Leuk is anders, maar indrukwekkend is het zeker.

Bekijk de video: Griet op de Beeck over Let op mijn woorden in Vandaag

Winter – Ali Smith

Winter – Ali Smith

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Sofia Cleves en haar zuster Iris hebben elkaar al in geen dertig jaar gezien. Sofia was een succesvolle zakenvrouw en Iris was een felle klimaatactiviste. Een grotere tegenstelling is haast niet mogelijk.

Sofia’s zoon Arthur (Art) heeft ook al weinig contact met zijn moeder. Hij woont in Londen, waar hij het internet afspeurt naar overtredingen van het copyright. Zij vriendin Charlotte heeft hem net aan de kant gezet, vanwege zijn slappe houding ten aanzien van maatschappelijke- en klimaatvraagstukken.

Het is kerstmis en Art is uitgenodigd door Sofia in haar enorme landhuis in Cornwall. Art neemt een totaal onbekend meisje mee, Lux, dat zich tegen een riante betaling voor moet doen als Charlotte. Sofia is niet erg gastvrij en als blijkt dat Art haar zuster Iris heeft uitgenodigd is ze woedend. Niet dat Art Iris goed kent, maar ze volgen elkaar op Facebook en Twitter.

Deze vier mensen die elkaar amper kennen, of van elkaar vervreemd zijn, brengen de kerstdagen samen door. Langzaam komen ze dichter tot elkaar en worden hun levens en inzichten voor de lezer duidelijk. Herinneringen spelen een belangrijke rol, maar ook hoe deze mensen zich verhouden tot het huidige tijdsgewricht, dat bepaald wordt door de brexit, fakenews, immigratie, uitsluiting en klimaatverandering.

Ali Smith, vorig jaar uitgeroepen door een jury van academici, critici en auteurs tot de beste hedendaagse schrijver van het Verenigd Koninkrijk, heeft een hoogst actuele roman geschreven, waarbij de actualiteit vooral dient om de veranderingen die in een mensenleven (kunnen) plaatsvinden te onderschrijven. De stijl waarin Smith schrijft is onnavolgbaar. Associatief, niet altijd even gemakkelijk, maar origineel en sprankelend. Ik vind het prachtig. Ook de vele verwijzingen naar kunst en literatuur, vooral Shakespeare en Dickens (A Christmas Carol), spreken mij erg aan.

Winter is deel twee van het Seizoenenkwartet, eerder verscheen Herfst.

Lees hier een recensie over Winter in de Groene Amsterdammer en/of hier een recensie in Trouw.

De familiereünie – Tatiana de Rosnay

De familiereünie – Tatiana de Rosnay

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Hoofdpersoon in het verhaal is Linden Malegarde,  een beroemd fotograaf die in de VS woont. Ter gelegenheid van het veertigjarig huwelijk van zijn ouders en de zeventigste verjaardag van zijn vader, een gerenommeerde Franse bomendeskundige, gaat Linden voor een familiereünie met zijn ouders en zuster naar Parijs. Tussen twee haakjes: de namen van Linden en zijn zus Tilia zijn beide afgeleid van de linde (in het Frans: tilleul), een boom die later een bijzondere rol in het verhaal zal spelen.

Eenmaal aangekomen in Parijs blijkt het waterpeil als gevolg van de vele regen enorm te zijn gestegen. Het water van de Seine stijgt zelfs zo snel dat de familieleden geen uitjes kunnen doen en vooral in hun hotelkamer moeten blijven. Tot overmaat van ramp wordt vader Paul getroffen door een beroerte en moet hij in het ziekenhuis worden opgenomen. Maar al snel worden alle patiënten uit het ziekenhuis geëvacueerd omdat de Seine buiten zijn oevers treedt. De helft van Parijs wordt door de watersnood getroffen en functioneert niet meer. Tot elkaar veroordeeld zijn de gezinsleden genoodzaakt met elkaar te praten en het blijkt dat ieder zo zijn geheimen heeft. Geheimen die ze uiteindelijk met elkaar zullen delen en veel emoties losmaken.

Tatiana de Rosnay, die bekend is geworden door de titel ‘Haar naam was Sarah’, heeft ook met dit boek weer een mooi en meeslepend verhaal geschreven. Het taalgebruik is  helaas wat kitscherig, maar dat mocht mijn pret niet drukken. Hier kun je alvast een fragment van het boek lezen.

Hieronder vertelt de schrijfster wat haar drie favoriete schrijvers zijn:

 

Het huis vol – Anita Terpstra

Het huis vol – Anita Terpstra

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Het huis vol beschrijft een geschiedenis van het naoorlogse grote gezin…

Een verrassend ander boek dan haar tot nu toe uitgekomen veelgeprezen thrillers, zoals Nachtvlucht, Samen en Anders. In het boek Het huis vol beschrijft Anita Terpstra de geschiedenis van haar Friese voorouders, haar opa’s en oma’s, of pakes en beppes, zoals ze dat in Friesland zeggen.

Anita is vernoemd naar haar oma Antje, de moeder van haar moeder. Deze vrouw had op haar 42ste al veertien kinderen, waaronder meerdere tweelingen. Anita had op haar 42ste twee kinderen. Wat een verschil!

In haar boek beschrijft ze prachtig het verschil tussen vroeger en het hedendaagse, hoe er werd geleefd in de grote gezinnen. Ondanks dat Anita de meesten van haar ooms en tantes niet goed kent, heeft ze alle ooms en tantes van beide kanten op één na kunnen interviewen en hun verhalen prachtig opgeschreven. Boeiend en interessant om te lezen hoe deze gezinnen leefden. Vroeger waren grote gezinnen heel normaal, omdat geloofsovertuiging een grote rol speelde en omdat er nauwelijks voorbehoedsmiddelen waren.

Anita’s oma en opa van haar vaders kant hadden zeven kinderen en deze oma werd maar 37 jaar. Hoe hield opa Dorus Terpstra zijn gezin draaiende zonder vrouw? Het grijpt je aan als je dit leest. Wat een moed en doorzettingsvermogen heeft deze opa gehad!

Het boek is voorzien van de stambomen van beide families en diverse foto’s, zodat je een goed beeld krijgt van wie wie is. In elk hoofdstuk is een oom of tante beschreven, voorzien van zijn/haar eigen verhaal. Kortom, boeiend van het begin tot het einde!