Archief van
Tag: herinneringen

Grip – Stephan Enter

Grip – Stephan Enter

Vincent en Paul treffen elkaar op het station in Brussel. Zij stappen in de Eurostar om naar Wales te reizen waar zij hun vroegere alpinistenvrienden Martin en Lotte, inmiddels getrouwd, voor het eerst in lange tijd weer zullen ontmoeten.

Twintig jaar geleden brachten ze met zijn vieren een vakantie door op de Lofoten om daar de bergen te beklimmen. Tijdens deze vakantie gebeurde er een bijna-ongeluk. Lotte, die een strook sneeuw lopend wilde oversteken, hoewel ze wist dat zo’n sneeuwveld zeer verraderlijk kan zijn, zakte helemaal weg in een bergspleet. Gelukkig wist Paul haar, met gevaar voor eigen leven, hieruit te bevrijden, maar de herinnering zit hem niet lekker. Het was of er iets niet klopte. Ook de charismatische Vincent, de leider van de groep, heeft zo zijn eigen herinneringen aan deze vakantie. Hij wist dat Lotte verliefd op hem was en iets van hem verwachtte, maar hij is daar, tot haar woede en teleurstelling, nooit op in gegaan. Uiteindelijk blijft dat toch aan hem knagen.

Voor Martin lag de zaak iets anders. Van eenvoudige komaf, voelde hij zich niet altijd thuis bij de rijkeluisstudenten Paul en Vincent, al bleek hij als organisator talenten te hebben die door hen wel gewaardeerd werden. Toen na het bijna-ongeluk van Lotte bleek dat haar arm gebroken was, vergezelde hij haar naar huis. Dit zou zijn leven voorgoed veranderen.

In dit boek zijn de hoofdpersonen (ook letterlijk) onderweg naar elkaar en naar het verleden, waarop ze proberen grip te krijgen. Aangekomen in Wales worden ze afgehaald door Martin en zijn dochtertje Fiona. Voor ze naar zijn huis gaan, waar ze Lotte zullen ontmoeten stelt Martin nog een mooie wandeling voor.  Daar, aan de kust van Zuid-Wales in een ogenschijnlijk rustige baai, komt de roman tot een dramatisch einde.

De manier waarop dit boek gecomponeerd is, sprak me heel erg aan. Als lezer ben je voortdurend op reis: met Vincent en Paul in de trein naar Wales, met Martin en Fiona in de bus van zijn woonhuis naar het station in Swansea, met alle bovengenoemde personen op hun wandeling langs de kust van Zuid-Wales. Waar brengt het hun? Het boek gaat onder meer over herinneringen en hoe die soms door de tijd kunnen worden vertekend, een boeiend thema.

De geheime schrift – Sebastian Barry

De geheime schrift – Sebastian Barry

Van Sebastian Barry had ik nog nooit gehoord tot iemand mij adviseerde om De geheime schrift te lezen. Een uitstekend advies, want wat een prachtig boek is dat! Ik heb het inmiddels twee keer gelezen en vond het de tweede keer nog mooier dan de eerste keer.

Sebastian Barry is een Ier en Ieren zijn van oudsher echte verhalenvertellers, daar is dit boek een sprekend voorbeeld van.

Roseanne McNulty is 100 jaar en woont al sinds 60 jaar in een psychiatrische kliniek in de buurt van Sligo, in het noorden van Ierland. De kliniek is bouwvallig door slecht onderhoud en zal worden afgebroken. Dokter Grene moet beoordelen of Roseanne naar de nieuwbouw kan verhuizen of dat ze terug in de maatschappij moet worden geplaatst. Roseanne is echter zwijgzaam en laat bijna niets los over haar verleden, zodat alle informatie over de reden voor haar opname in een psychiatrische inrichting uit archieven en dossiers moet komen.

Wat Grene niet weet is dat Roseanne in het geheim haar leven te boek stelt in een schrift dat ze bewaart onder een losse vloerplank. Haar herinneringen lopen niet parallel aan de officiële dossiers. Het lijkt erop dat Roseanne ooit is opgenomen omdat ze door de gemeenschap en haar vroegere schoonfamilie verstoten is, hoewel de dossiers, onder andere opgesteld door de plaatselijke RK priester,  reppen van krankzinnigheid, nymphomanie en zelfs kindermoord.

Wie moet je geloven? Dokter Grene kan uiteindelijk veel van Roseanne’s verleden reconstrueren en het boek kent een verrassend slot.

De geschiedenis van Ierland speelt een grote rol in het boek. Tijdens haar jonge jaren heeft Roseanne opstanden en burgeroorlog meegemaakt, waardoor hele gemeenschappen en families verscheurd werden. Het verhaal krijgt hier en daar mythische trekjes, het gaat over de verhouding tussen vader en dochter, tussen katholieken en protestanten, over herinneringen en geschiedschrijving en over de (on)betrouwbaarheid daarvan.