Archief van
Tag: homoseksualiteit

Confettiregen – Splinter Chabot

Confettiregen – Splinter Chabot

heeft jouw bibliotheek dit boek?

De felgekleurde cover en vrolijke titel van Confettiregen van Splinter Chabot maakten me erg nieuwsgierig naar dit boek. Het heeft me beslist niet teleurgesteld! Het tegenovergestelde zelfs: niet alleen tijdens het lezen, maar ook nog een tijdje erna was ik ontroerd, heb ik er nog veel aan moeten denken maar was ik met name heel erg gelukkig met dit boek.

In het boek lees je over Wobie, de één na jongste in een gelukkig gezin met twee ouders en vier kinderen, die in een sprookjesachtig huis woont waarin werkelijk alles ornamenten, felle kleuren en vormen en een echt eigen plek heeft. Gekke meubels voelen zich er thuis en Wobie net zo. Met het voor het eerst naar school gaan komt Wobie voor het eerst buiten deze veilige, vrolijke, alles verwelkomende omgeving. Hier leert hij dat hij ‘anders’ is, al begrijpt hij lange tijd niet waarom, of wat dat betekent. Hij leert dat jurken alleen door meisjes mogen worden gedragen, mensen niet zitten te wachten op glitters en oorbellen en dat hij misschien ook wel niet is wie hij zelf dacht te zijn.

Wobie wordt ouder, gaat van de basisschool naar de middelbare school en later ook studeren in Amsterdam. Onderweg worstelt hij met hoe mensen hem zien, maar vooral ook hoe hij zichzelf ziet. Dit zorgt voor een donkere wolk die een tijd lang in en om hem heen hangt. Gelukkig komt hij ondertussen vrienden en vriendinnen tegen die hem helpen inzien hoe het allemaal zit, waardoor hij na lang worstelen kan gaan vieren wie hij is.

Kolja – Arthur Japin

Kolja – Arthur Japin

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

De dood van de grote Russische componist Pjotr Iljitsj Tsjaikovski is omgeven door een mysterie. De officiële lezing is dat hij is overleden aan cholera. Er zijn echter hardnekkige geruchten dat hij zelfmoord gepleegd heeft. Dit interessante gegeven heeft Arthur Japin uitgewerkt tot een roman.

Kolja is een doofstom jongetje van acht jaar, zijn ouders zijn wanhopig en weten niet wat zij met hem aanmoeten. Kan hij ooit volwaardig functioneren? Zij roepen de hulp in van Modest Tsjaikovski, de broer van de componist. Modest reist met Kolja naar Lyon, waar een beroemde arts een revolutionaire methode heeft uitgevonden om doofstommen taal aan te leren. Geen gebarentaal, maar liplezen en zelf spreken. Hoewel dat aanvankelijk moeizaam gaat, blijkt Kolja intelligent en leergierig. Hij maakt goede vorderingen. Ondertussen nemen de broers Tsjaikovski, beiden homoseksueel, hem mee op reizen door Europa. De ouders laten weinig van zich horen, zeker nadat ze eenmaal gescheiden zijn.

Kolja blijft jarenlang, tot zijn volwassenheid, bij de broers wonen en leert de (homoseksuele) kringen rond beiden kennen. Totdat hij, eenmaal volwassen, zich begint te ergeren aan Modest. Modest is als een vader voor hem, maar elk kind wil op een gegeven moment op eigen benen staan. Er ontstaat een verwijdering tussen hen, vooral nadat Kolja het landgoed van zijn vader erft en hierdoor ook financieel zelfstandig wordt. Hij zet Modest de deur uit en de verstandhouding bekoelt danig.

Dan komt het onverwachte bericht dat Pjotr Iljitsj (Petja voor intimi), de componist, is overleden. Kolja ontmoet in het sterfhuis Modest en verneemt dat de doodsoorzaak cholera is, maar hij vertrouwt de zaak niet: cholera is uiterst besmettelijk en er worden geen specifieke hygiënische voorzorgsmaatregelen genomen. Als een heuse detective gaat Kolja op onderzoek uit. Hij spreekt met mensen die Petja in zijn laatste levensdagen nog hebben ontmoet en gesproken en het choleraverhaal wordt in zijn ogen steeds onwaarschijnlijker. Is Petja gedwongen om zelfmoord te plegen? Door wie? En waarom?

Japin heeft weer een mooie (en spannende) historische roman geschreven. De sfeer van het negentiende-eeuwse Rusland is goed getroffen en het is interessant om te lezen hoe een doofstomme kon leren communiceren met de inzichten van toen.

Deze titel is ook beschikbaar als e-book in de onlinebibliotheek.

 

Hanya Yanagihara – Een klein leven

Hanya Yanagihara – Een klein leven

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een klein leven is het verhaal over een vriendschap van vier studenten in New York. Ze groeien samen op, ontwikkelen hun talenten, ontdekken hun seksuele voorkeuren en gaan al of niet relaties aan. Een van hen is Jude, die een verschrikkelijk geheim uit zijn jeugd met zich meedraagt. Ondanks de goede vriendschap kan hij dat niet met de anderen delen.

In de loop van het boek wordt Jude de hoofdpersoon en lezen we voornamelijk vanuit zijn gezichtspunt. In dit hele dikke boek van meer dan 700 pagina’s komen we langzamerhand dingen te weten over de jeugd van Jude en wat voor gevolgen hij daar van ondervindt. Hij is niet alleen geestelijk getraumatiseerd, maar hij is ook gehandicapt geraakt door een auto-ongeluk waarbij de auto over zijn benen is gereden. Hij kan soms nauwelijks lopen en brengt veel tijd door in een rolstoel. Uiteindelijk moeten zijn onderbenen geamputeerd worden omdat hij er voortdurend ontstekingen aan heeft.

Eerst verwonder je je erover hoe het toch kan dat iedereen zoveel van Jude houdt, terwijl hij zich totaal niet geeft en zeer gesloten is. Hoe verder je in het boek komt hoe meer je als lezer zelf van hem gaat houden. Het grote probleem van Jude is, dat hij niet kan geloven dat de mensen om hem heen van hem houden. Hij is zo getraumatiseerd door de gebeurtenissen in zijn jeugd dat hij zich er alleen maar voor schaamt en het gevoel heeft dat het zijn eigen schuld is.

Als hij geadopteerd wordt door een docent en zijn vrouw en later een liefdesrelatie krijgt met een van de vrienden wordt het wel beter, maar het zal nog heel lang duren voor hij zijn geheimen vertelt. Na de plotselinge dood van zijn partner, is het leven voor hem weer bijna niet meer vol te houden.

Ik lees meestal niet zulke dikke boeken, behalve in de vakantie. Dit werd mij aanbevolen en de schrijfstijl bleek zo boeiend te zijn dat ik het boek elke keer moeilijk weg kon leggen. Een indrukwekkend en heel verdrietig boek, dat mij lang bij zal blijven.

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Jasper en zijn knecht – Gerbrand Bakker

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

In de serie Privédomein verscheen in 2016 van Gerbrand Bakker Jasper en zijn knecht. In dit boek beschrijft Bakker ruim een jaar lang in dagboekvorm zijn belevenissen, afwisselend in Amsterdam en in de Eifel, waar hij ook een huis heeft. Dat huis heeft hij kunnen kopen dankzij de hem toegekende prestigieuze Ierse literatuurprijs, die hem een aanzienlijk geldbedrag opleverde.

Gerbrand neemt een hond (via Marktplaats), Jasper, die door een Nederlands echtpaar is meegenomen van een Grieks eiland. Jasper is autistisch, volgens Bakker, of getraumatiseerd. Hij heeft hechtingsproblemen en loopt vaak weg, maar komt uren later ook altijd weer terug. Jasper is zeer eigenzinnig en de Duitse buurman heeft het dan ook gekscherend over Jasper en zijn knecht als Gerbrand de hond uitlaat.

Hoewel Jasper centraal staat in het boek, komen er tal van onderwerpen aan de orde, zoals het huis in de Eifel, het schrijverschap, de contacten met het literaire wereldje in Nederland, en over zijn depressies. Er zijn veel flashbacks naar Gerbrand’s jeugd in de Wieringerwaard, verhalen over zijn familie, over zijn studententijd (onder andere in Leeuwarden, waar hij slechte herinneringen aan heeft), en over zijn homoseksualiteit.

In bepaalde opzichten doet dit boek denken aan de boeken van Voskuil, waar Bakker ook over schrijft. Ik vond dit boek in elk geval net zo verslavend als de delen van Het Bureau. Van mij had Gerbrand Bakker nog wel een jaar mogen doorschrijven aan dit boek. Gelukkig is er zijn blog, waarop we zijn bezigheden in de Eifel nog kunnen volgen.

In de epiloog beschrijft hij de dood van Jasper, met wie het al een tijdje niet erg goed ging. De dierenarts dacht aan een hersenschudding, of een wespensteek, of misschien een tumor. Jasper bleek niet meer te genezen. Juist de laatste periode van zijn leven begon hij zich echt aan Gerbrand te hechten….

Deze titel is ook beschikbaar als e-book in de onlinebibliotheek.

Het groene pad – Anne Enright

Het groene pad – Anne Enright

enright
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Ierland, Kerstmis 2005. Rosaleen (76) nodigt haar vier kinderen uit om de kerst bij haar te vieren. Ze vermeldt en passant op de kerstkaart dat ze het huis wil verkopen, het huis waarin de kinderen zijn geboren en opgegroeid. Reden voor de twee zoons en twee dochters om dit jaar hun moeder op te zoeken met kerst, al zijn de onderlinge contacten sporadisch geworden.

Dan, de oudste en meest geliefde zoon, wilde priester worden, een keuze waarvan zijn moeder destijds bijna hysterisch werd. Priester werd hij niet, maar hij emigreerde naar de Verenigde Staten, waar hij uit de kast kwam en verscheidene homoseksuele relaties had. In de jaren 80 en 90 niet ongevaarlijk, veel van zijn vrienden overleden in die tijd aan aids. In 2005 is Dan gesetteld in Toronto, waar hij een stabiele relatie met Ludo heeft.

Constance de oudste dochter is in Ierland gebleven, ze woont dicht bij haar moeder. Ze is getrouwd met Desmond en tobt wat met haar gezondheid. Financieel hebben ze het goed.

Emmet is ontwikkelingswerker, hij is meestal in het buitenland. In 2002 zit hij in Mali met zijn vriendin Alice. Met zijn familie heeft hij weinig contact.

Hanna tenslotte, de jongste dochter, is actrice in Dublin. Ze heeft een relatie met Hugh en samen hebben ze een baby. Helaas heeft ze ook een ernstig drankprobleem, hetgeen haar carrière geen goed doet en ook de veiligheid van de baby in gevaar brengt.

Alle vier de kinderen hebben een moeilijke relatie met hun moeder. Rosaleen is dominant en wispelturig en ze kan goed manipuleren. De ontmoeting op kerstavond verloopt dan ook niet vlekkeloos, ook zijn er spanningen tussen de broers en zussen onderling. Maar als Rosaleen opeens spoorloos verdwijnt blijkt er een saamhorigheid op te treden, waardoor ze even net een gewoon gezin lijken. Blijkbaar is hun moeder toch een verbindende factor.

Ik vond dit een heel mooi boek. De verhalen over de broers en zussen zijn erg verschillend. Anne Enright schrijft heel beeldend en bepaalde scenes blijven nog lang op je netvlies staan. Vooral het verhaal over Emmet in Mali vond ik indringend.

Het groene pad was genomineerd voor de Man Booker Prize 2015. In 2007 won Anne Enright al de Man Booker Prize met De samenkomst (The gathering).