Archief van
Tag: relatie

Ik ben er niet – Lize Spit

Ik ben er niet – Lize Spit

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

In 2018 debuteerde Lize Spit met Het smelt, wat ik onmiddellijk las omdat ik in het voor mijn studie een bepaalde hoeveelheid recente literatuur moest lezen. Het boek maakte een enorme indruk op mij, niet alleen door het vertelde verhaal, maar ook de manier waarop Lize Spit dit had opgebouwd: afwisselende chronologie, spannend tot aan het eind en verschrikkelijk beklemmend. Het dikke boek had ik in een mum van tijd uit. Toen kwam 2020 en verscheen van haar hand Ik ben er niet. Weer een boek van formaat, weer een verhaal dat een stevige indruk op mij heeft achtergelaten.

In Ik ben er niet lees je over Leo en Simon, een samenwonend stel dat elkaar heeft gevonden in het feit dat ze beiden hun moeder moeten missen. Leo werkt in een winkel voor zwangerschapskleding en boeken, Simon is designer bij een grafisch vormgevingsbedrijf en kiest ervoor om zelfstandig aan de slag te gaan. Ze redden het samen in hun appartement met hun kat Daan, totdat Leo gaat merken dat Simon vreemd gedrag vertoont. Simon verliest zich in zijn werk en heeft grootse plannen, maar is tegelijkertijd erg paranoïde. Leo doet haar best om Simon te helpen, maar verliest hierdoor ook een stukje Leo. De situatie loopt enorm uit de hand en kent een lange nasleep van herstel en elkaar opnieuw proberen te vinden.

Ook Ik ben er niet is een erg spannende en beklemmende roman. Net als in Het smelt kent dit verhaal ook een afwisselende chronologie tussen het leven vóór en het leven na het moment dat alles uiteen valt. Toch is dit een heel ander boek geworden. Ik heb met spanning gelezen en het verhaal eigenlijk nog niet helemaal los kunnen laten. De mentale problematiek van Simon, de liefde van Leo die in al haar pogingen het beter te maken tot uitdrukking komt, de manier waarop je dierbaren kunt verliezen als het even ingewikkeld wordt: Lize Spit heeft een waanzinnige manier van schrijven over trauma. Een aanrader voor wie zich schrap wil zetten om iets te lezen.

  • Het smelt is ook te leen als e-book bij de onlinebibliotheek
  • Lize Spit over Ik ben er niet bij De Zevende Dag:
Als je de stilte ziet – Thomas Verbogt

Als je de stilte ziet – Thomas Verbogt

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

De anonieme toneelschrijver van halverwege de zestig, woont alleen op een woonboot aan de rand van de stad. Toen hij een tiener was, was hij getuige van een vechtpartij tussen zijn vader en de aan een oorlogstrauma lijdende overbuurman, meneer Hempel. Deze kwam in een inrichting terecht en mevrouw Hempel ging bij haar zus in Nieuw-Zeeland logeren. Hun zoon Alexander (Sander) werd opgenomen in het gezin van de verteller. Hij zou dolgraag vrienden worden met Sander maar er staat iets tussen hen in. Ook tot andere mensen voelt hij afstand en veel van hen verdwijnen allemaal uit het zicht. Bijvoorbeeld Lena die hij ontmoet in de trein uit Parijs. Zij trekt meteen bij hem in om dicht bij haar stervende vader te zijn. Na diens dood verdwijnt ze abrupt. Ook circusartieste Kaia, met wie hij een dochtertje krijgt, komt en gaat wanneer zij dat wil. In elke van deze relaties vindt hij iets terug van zichzelf. Zijn zus Marleen, pleegbroer Sander en jeugdliefde Martha vormen de rode draad in deze roman. Aan het einde van de roman komen alle lijnen samen.

Verbogt is één van mijn lievelingsschrijvers. Zijn melancholische overpeinzingen beschrijft hij in een prachtig taalgebruik. Mooie bespiegelingen en observaties wisselen elkaar af: “Het is zo stil dat je de stilte kunt zien”, “Toen was het zo stil, zo stil als de sneeuw en het licht, de teerheid ervan” en “Je moet je afvragen wat je ziet als je de stilte ziet”.

Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn – Yuki Kempees

Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn – Yuki Kempees

cirkelszijnalleenmooialszerondzijnIn  Cirkels zijn alleen mooi als ze rond zijn vertelt auteur Yuki Kempees zijn eigen verhaal. Yuki leidt een ogenschijnlijk perfect leven in Amsterdam, hij heeft gewerkt als model, viert veel feestjes; heeft altijd vrouwen om zich heen, aan drank, drugs en seks geen gebrek.

Toch is Yuki niet gelukkig. Hij lijkt zich niet te kunnen binden, zelfs niet aan Coco, het meisje op wie hij echt verliefd was en met wie hij alles kon delen. Coco was dan ook de enige met wie Yuki over Mick praat. Mick, zijn beste vriend, die er niet meer is. Yuki lijkt steeds verder weg te zakken in een depressie en verliest zichzelf compleet.

Ik was erg benieuwd naar dit boek met zijn mooie titel, en naar de jonge auteur. Het boek mist diepgang, de plot blijft lang onduidelijk . Ondanks het thema leest het makkelijk, voor je het weet heb je het uit.  Toch heeft Kempees me verrast, zijn zinnen zijn kort en krachtig, soms grof, dan weer lieflijk, de stijl doet soms kinderlijk aan, maar is ook weer poëtisch. Prachtige vergelijkingen komen voorbij.  De schrijfstijl maakt een hoop goed.