Archief van
Tag: Verenigde Staten

Wat zou Martin doen? – Nic Stone

Wat zou Martin doen? – Nic Stone

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een tip van gastblogger Paula

Voor iedereen die meer wil lezen over racisme en discriminatie, naar aanleiding van de actuele Black Lives Matter-protesten, is Wat zou Martin doen? van Nic Stone een goed begin. Een iets minder bekende young adult dan The Hate U Give van Angie Thomas, maar ook erg goed omdat het naast etnische profilering ook andere belangrijke onderwerpen aankaart.

In Wat zou Martin doen? volgen we Justyce McAllister, een zwarte Amerikaanse jongen, die zijn best doet op school en in de debatclub zit. Tussen de hoofdstukken door, lees je brieven die Justyce schrijft aan Martin Luther King. Het schrijven van die brieven begint als een schoolproject, maar Justyce schrijft steeds vaker aan Martin omdat hij de wereld om zich heen anders begint te zien. Zijn beste vriend Manny gaat om met jongens van hun school, die niet zo aardig zijn. De opmerkingen die ze maken, zijn eigenlijk helemaal niet leuk, vindt Justyce. Kwetsend zelfs. Steeds meer ziet Justyce in hoe racistisch de wereld om hem heen is. Hij ziet het op het nieuws, waar een zwarte jongen zomaar is neergeschoten door de politie. Maar zoals die jongen is, zo is hij niet – denkt Justyce. Totdat hij zelf gewelddadig wordt behandeld door een agent. En dat alleen maar omdat hij zijn ex-vriendin hielp die dronken in haar auto zat. Hoezo wordt hij dan opgepakt? Hij is toch degene die helpt en niks verkeerd doet?

Al in de eerste vijftig bladzijden van dit boek, kaart Nic Stone onderwerpen aan als etnische profilering, het maken racistische opmerkingen en white privilege. Hoewel je misschien zou denken dat dat wel erg veel is, voelt dat tijdens het lezen helemaal niet zo. Door de duidelijke en toegankelijke schrijfstijl, leest het prima door. Het mooiste aan dit boek vond ik hoe snel je meeleeft met Justyce. Je kijkt echt een beetje door zijn ogen naar de wereld, waar dit soort onderwerpen bij het dagelijkse leven horen. Kortom, dit boek is ontroerend en mooi, en met momenten ook zelfs vrolijk en leuk. Maar bovenal zorgt het voor meer begrip, en dat lijkt me in deze tijd waarin groepen lijnrecht tegenover elkaar staan erg belangrijk.

Bloedlijn – James Rollins

Bloedlijn – James Rollins

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een tip van gastblogger Jelmer

Bloedlijn van James Rollins is het achste deel uit van de SIGMA-force serie. Deze serie bestaat uit 9 boeken waarin een groep voormalig Special Forces officieren (de SIGMA-force) centraal staat. Vanaf de eerste bladzijde die ik las had dit boek mij in zijn greep. Het boek ging er gelijk vandoor in de 6de versnelling en dit hield niet op totdat ik de laatste bladzijde had omgeslagen.

Wat James Rollins (de alias van James Paul Czajkowski) als geen ander kan is thrillers schrijven die bestaan uit verschillende verhaallijnen (die hij elk hoofdstuk switcht) die in de loop van het boek langzaamaan bij elkaar komen en dan naadloos in elkaar overvloeien. Wat mij zo wist te pakken (lees: korte nachten bezorgde) in Bloedlijn is dat hij bijna elk hoofdstuk afsluit met een ‘cliffhanger’. En omdat hij dus elk hoofdstuk van verhaallijn switcht moest ik eerst weer door een hoofdstuk van een andere verhaallijn heen om erachter te komen wat er zou gebeuren na de cliffhanger! Maar goed, ook dat hoofdstuk eindigt dan weer veel te spannend… Waardoor je in een soort van vicieuze cirkel van spannende hoofdstukken terecht komt met als resultaat dat je het boek uiterst moeilijk weg kan leggen. U bent gewaarschuwd.

In het begin van Bloedlijn wordt voor de kust van Somalië de zwangere dochter van de Amerikaanse president ontvoerd, Amanda. Het SIGMA team wordt ingeschakeld om Amanda heelhuids terug te vinden en weer thuis te brengen. Het team vertrekt richting Somalië waarna het ontrafelen van het mysterieuze verhaal achter de ontvoering begint. Achtergebleven in de VS is de directeur van SIGMA Force, Painter Crowe. Hij gelooft niet dat Amanda zomaar is ontvoerd en ontdekt dat de dochter van de President kunstmatig is bevrucht in een geheimzinnige kliniek. Ook ontdekt hij dat de familie van Amanda een link heeft met het Gilde, een duistere, eeuwenoude groepering met schimmige bedoelingen.

Dit alles ontvouwt zich in een verhaal waarin actie, geheimen, het verre verre verleden, de verre toekomst, wetenschap en complottheorieën elkaar in rap tempo afwisselen. Feit en fictie liggen vaak erg dicht bij elkaar.

Dit was het eerste boek die ik las van de SIGMA serie. Inderdaad, beginnen bij deel 8 van een 9-delige serie is misschien niet het handigste wat je kan doen maar ik had toen geen idee dat het een serie was. Desalniettemin heeft me dit niet belemmerd in het lezen van dit boek.

Inmiddels heb ik de hele serie gelezen en ik kan ze u allemaal aanraden, maar Bloedlijn steekt er voor mij bovenuit, zij het met alleen de kruin.

Bekijk de video: The evolution of Bloodline by Action Thriller Author James Rollins

De boom van belofte – Gerrit Damsma

De boom van belofte – Gerrit Damsma

De ondergrondse spoorweg – Colson Whitehead

De ondergrondse spoorweg – Colson Whitehead

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

In Wikipedia staat: “De ondergrondse spoorweg was een clandestien netwerk van (vaak informele en ad hoc-) smokkelroutes in de Verenigde Staten, waarlangs ontsnapte slaven de zuidelijke staten van de VS konden verlaten en een veilig heenkomen konden zoeken in de noordelijke staten die weggelopen slaven beschermden, of anders in Canada.”

Schrijver Colson Whitehead heeft er in zijn boek, waarmee hij de prestigieuze National Book Award 2016 won, een echte ondergrondse spoorlijn van gemaakt.

De jonge Cora is slavin op een grote katoenplantage in Georgia. De beheerder is streng en erg wreed. Veel slaven proberen te ontsnappen, maar de meeste worden weer opgepakt door slavenjagers, die voor (veel) geld slaven naar hun eigenaar terugbrengen. Ze zijn tenslotte zijn persoonlijk bezit. Toch is het Cora’s moeder ooit gelukt om uit handen van de slavenjagers te blijven, al is nooit duidelijk geworden wat er met haar gebeurd is.

Als Cora wordt benaderd door Caesar – die vroeger een betrekkelijk goed leven had, in een veel vrijere dienstbetrekking bij een witte eigenaar –  met het verzoek samen met hem te vluchten, aarzelt ze in eerste instantie. Uiteindelijk stemt ze toe en dan begint een spannende reis via de ondergrondse spoorweg door de staten Zuid- en Noord-Virginia, Tennessee en Indiana. Ze worden op de hielen gezeten door slavenjager Ridgeway, die er een persoonlijk belang in lijkt te stellen om Cora te pakken te krijgen. Ze worden geholpen door mensen van de ondergrondse spoorweg, die deze hulp voor hun omgeving verborgen houden, omdat het erg gevaarlijk werk is. Cora is een enorme doorzetter, dat komt haar goed van pas tijdens alle ontberingen en gevaren van haar vlucht.

Het is schokkend om te lezen hoe slaven werden behandeld. De Verenigde Staten kennen een lange geschiedenis van slavernij en uitgesproken racisme. In sommige staten is het ook tegenwoordig nog aan de orde van de dag. Een belangrijk boek, dat eigenlijk iedereen zou moeten lezen!

Winterlogboek – Paul Auster

Winterlogboek – Paul Auster

winterlogboekJe bent een schrijver en je wilt vertellen over je leven tot nog toe. Je bent bijna vierenzestig jaar, maar net als in de woorden die de Franse acteur Jean Louis Trintignant tegen je sprak – ‘now at seventy-four I feel much younger than I did when I was fifty-seven’ – heb je je wel eens ouder gevoeld. Je denkt dat jou niet de dingen overkomen die bij andere mensen gebeuren, maar dan – een voor een- overkomen ze je toch. Je bent niet meer de held in je eigen leven.

Je beschrijft je leven aan de hand van je eigen lichaam. Waar je allemaal geweest bent – van Manhattan, Californië, Minnesota tot de jaren die je in Frankrijk hebt gewoond. En wat je allemaal wel niet gedaan hebt met je handen, hele opsommingen beschrijf je.

De mensen die belangrijk voor je zijn. Je levenslustige moeder die zich ontworstelde aan het slechte huwelijk met je vader en het geluk vond met een nieuwe man. Na zijn dood verloor ze haar levenslust, tot je haar uiteindelijk moest onderhouden.

Meisjes die je gekend hebt. Van de dramatisch slechte keuzes in je middelbare schooltijd tot de avonturen met vrijgevochten meisjes op de boot naar Europa en het onwaarschijnlijke feit dat je tot twee keer toe in een vliegtuig naast een aantrekkelijk en intelligent meisje kwam te zitten en na een uur praten de reis zoenend en vrijend voortzette.

Je eerste huwelijk dat al na een paar jaar strandt en je tweede huwelijk met een Amerikaanse van Noorse afkomst. Intieme details geef je niet prijs en uit de verwijzing dat ‘some of the most beautiful places are on your wifes body’, spreekt respect.

Je lichaam dat na een paniekaanval ineenstort als je moeder overlijdt; de fysieke ervaring van een dansvoorstelling die je uit je writers block haalt, de inspanning van een helse autotocht door een sneeuwstorm terwijl je schoonfamilie op je vertrouwt. En de kleine brandweerman, die je al jong in je broek ontdekt.

De dood die je van dichtbij meemaakt als een vriendje naast jou door de bliksem getroffen wordt.  De dood die je fysiek ervaart in Bergen-Belsen en de herinnering aan de Twin Towers als je wekelijks van Brooklyn naar Manhattan reist.

Na een paar maanden schrijven heb je een beeld van een mensenleven gegeven – vitaal, niet uniek, maar wel uitzonderlijk. Niet sentimenteel of heroïsch, maar ook niet oppervlakkig. Net zoals in een echt leven.