Archief van
Tag: ziekte

De dag dat ik mijn naam veranderde – Bibi Dumon Tak

De dag dat ik mijn naam veranderde – Bibi Dumon Tak

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Een boek vol boosheid, wanhoop en verdriet. Bibi moest dit boek schrijven voor ze verder kan met het schrijven van non-fictie boeken voor de jeugd. Het is een autobiografisch verhaal over het gezin waarin zij opgroeide. Het verhaal wordt verteld door Anna (Bibi) en gaat over haar zus Lize (Sarah) en hun broer. Ze vormen geen gelukkig gezin dat dan ook eindigt door een scheiding van hun ouders. De relatie met hun vader verslechtert door desinteresse van zijn kant. Wel bezoeken Anna en haar broer hem regelmatig in zijn Akkerhuisje in Zeeland. Zonder Lize, zij is slechthorend en blijft thuis bij haar moeder. Anna, als oudere zus, beschermt haar ook tijdens het huwelijk van Lize en bij haar ziek zijn.

De tweede verhaallijn gaat over Lize die kanker krijgt als ze begin 40 is. Zij weigert zich bij de ziekte neer te leggen en bezoekt ziekenhuizen in het land en het buitenland. Lize blijft een energieke vrouw en weert zich dapper. Anna begeleidt haar vaak naar de ziekenhuizen. Lize heeft een slecht huwelijk met een gewelddadige man. Anna maakt dat op een afstand mee en wordt vaak te hulp geroepen door haar zus. Er volgt een scheiding. Anna weigert de naam van haar ex-zwager te noemen en gebruikt omschrijvingen zoals: ‘Moge een tornado het pad kruisen waarop hij loopt’. Vlak voor Lize doodgaat komen haar vader en haar zoontjes langs. Bij haar overlijden zijn haar moeder en Anna aanwezig. Ze is dan 43 jaar.

Het derde verhaal is de houding van de ex-zwager richting Anna. Hij verbiedt het contact tussen de zoontjes van Lize en Anna en haar moeder. Hij vindt dat Anna teveel de kant van Lize koos tijdens hun scheiding en dat zet hij haar nu betaald. Bij de begrafenis van Lize moeten oma en Anna zo gaan zitten dat ze de kinderen niet kunnen zien. Als ze hoort dat haar vader en broer de kinderen wel blijven zien, krijgt ze zin om haar naam te veranderen. Aan het einde van het boek probeert Anna de situatie vanuit haar ex-zwager te bekijken maar dat lukt niet helemaal. Ze noemt dan wel zijn naam. Het boek eindigt met een beetje hoop ‘…want hoop, dat is iets goeds, van alle dingen misschien het beste, en goede dingen, dat wist ik zéker, sterven niet.

Het is een heel aangrijpend verhaal waarin de heftige gebeurtenissen gevoelig worden beschreven. Alle verhaallijnen lopen door elkaar en het boek is toegankelijk geschreven. Een boek waarvan ze hoopt dat haar neefjes het ooit zullen lezen. Als een eerbetoon aan hun moeder.

Iemand die ik kende – Wendy Mitchell

Iemand die ik kende – Wendy Mitchell

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Mijn interesse in dementie komt helaas door een familielid met deze ontluisterende ziekte.

Wendy beschrijft van voordat zij de diagnose krijgt hoe deze ziekte bij haar verloopt. Tot in detail, om een ander te leren begrijpen hoe het brein dan werkt (of eigenlijk juist niet). Normaliter vind ik flashbacks niet prettig, maar in deze neemt ze je mee om haar eigen ik, haar eigen identiteit, te laten zien: hoe zij was. Ze komt tot conclusies als ‘alleen vandaag telt werkelijk’, ‘er komt een moment dat er Voor mij wordt beslist en niet Door mij’. Ze beschrijft bijvoorbeeld in detail waarom het voor iemand met dementie lastig is om een spiegel in huis te hebben. Er in kijken betekent dat er dus nog iemand in huis is. Ergens weet ze dat het niet zo is, maar haar brein geeft dit wel aan. Ze omschrijft dit op een manier waarop je het kunt begrijpen, voor zover dat mogelijk is. Slechte dagen wisselen zich af met goede dagen. De onvoorspelbaarheid is uitermate lastig. Op goede dagen lukt het om met behulp van Post-its en de iPad de dag door te komen. Op slechte is alles mistig en zeggen zelfs de wijzers van een klok niets. Wat betekenen die?

‘Mijn brein vernietigt iedere nacht dossiers, dus durf ik amper te gaan slapen’.

Doordat zij niet meer kan werken, mede doordat het bedrijf geen oplossing wil verzinnen om haar mogelijkheden te geven toch te kunnen functioneren, wordt het voor haar een missie de instanties te doen begrijpen wat beginnende dementie inhoudt. Ze geeft lezingen en besprekingen, wat goed lijkt te gaan, maar tegelijkertijd beschrijft ze wat het haar kost om dit te kunnen doen. De zorg om haar 2 (volwassen) dochters speelt haar parten en dat blijft een worsteling. Ik vond het een duidelijke uitleg, prettig te lezen boek.

Zij is nog steeds te volgen met een eigen blog en je kunt haar volgen op Twitter.

Het zwijgen van Maria Zachea – Judith Koelemeijer

Het zwijgen van Maria Zachea – Judith Koelemeijer

Heeft jouw bibliotheek dit boek?

November is de maand van Nederland Leest, en daar hoort net als voorgaande jaren een geschenk bij! Dit jaar kun je bij alle bibliotheken gratis Het zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer krijgen. Een familiegeschiedenis die draait om een oude moeder die na een hersenbloeding thuis verzorgd wordt door haar kinderen. Langzaam maar zeker verzakt ze in een steeds groter zwijgen. Hoe gaan de kinderen hiermee om? Hoe kijken zij aan tegen hun moeder, de situatie en elkaar?

In Het zwijgen van Maria Zachea lees je vanuit twaalf perspectieven hoe ieder verschillend omgaat met een situatie, of juist hetzelfde. In een poging de harmonie in het gezin te bewaren worden zorgen onderling weinig besproken. Zwijgen zij net zoals hun moeder?

De schrijfstijl van Judith Koelemeijer is eerlijk en verfijnd. De opdeling in twaalf delen, maakt het boek eentje dat je vlot leest en je telkens iets nieuws brengt. Een ontroerende familiegeschiedenis die ook een fraai beeld geeft van de dynamiek binnen een groot katholiek gezin. Zeker een prachtig boek om met elkaar over in gesprek te gaan. Het motto van Nederland Leest 2020 is dan ook: één boek, duizend gesprekken.

  • Je kunt dit boek in november gratis krijgen bij dbieb. Tijdens sluiting in verband met corona wordt het meegegeven met de bezorgdienst.
  • Via de onlinebibliotheek (app) is dit boek ook te leen als e-book en luisterboek
  • Op 27 november 2020 kun je in gesprek met Judith Koelemeijer over haar boek tijdens de online leesclub

Of de oleander de winter overleeft – Stefan Popa

Of de oleander de winter overleeft – Stefan Popa

Of de oleander de winter overleeft.
Heeft jouw bibliotheek dit boek?

Pitu, de hoofdpersoon van dit boek, heeft te horen gekregen dat hij een hersentumor heeft en nog maar een half jaar te leven heeft. Hij is gepensioneerd burgemeester van het dorp Crushuva, hij is vader van een volwassen dochter Samarina en hij is erg gehecht aan zijn volk de Aroemenen met hun eigen taal.

Nadat hij het slechte nieuws te horen heeft gekregen praat hij er met niemand over. Hij wil niet dat mensen medelijden met hem hebben. Hij maakt de verkering uit met zijn vriendin Ecaterina en gaat op zoek naar zijn herkomst. Hij is de zoon van een vrijheidsstrijder Costa die hij zelf niet gekend heeft. Zijn moeder Aretia heeft een stormachtige liefdesaffaire met Costa beleefd. In die korte periode heeft Costa haar veel verteld over zijn streven om een land voor de Aroemenen te verwerven. Hij heeft in de Tweede Wereldoorlog onder meer met Benito Mussolini onderhandeld. Al zijn omzwervingen heeft hij in de korte periode die ze samen waren, met haar gedeeld en zij heeft dat Pitu weer bij gebracht. Pitu heeft daar altijd veel met de aroemeense cultuur gehad. Daarom heeft hij zijn dochter Samarina genoemd, naar de plaats van herkomst van zijn vader Costa. Pitu heeft er plaats nooit bezocht, maar nu hij weet dat hij niet meer lang te leven heeft gaat hij er alleen naar toe. Hij ontmoet daar een heel oude vrouw, de zuster van zijn vader, die hem een andere kant van het verhaal van zijn vader vertelt. Daardoor wordt het ook duidelijk waarom zijn vader nooit terug gekomen is. Als Pitu terug komt is hij klaar om te sterven.

Het is een prachtig verhaal over wat een mens doet als hij niet meer lang te leven heeft. Daarnaast komt de aroemeense geschiedenis, die door bijna iedereen is vergeten, tot leven in dit verhaal. Een boek om je heerlijk door mee te laten slepen.

Stefan Popa (1989) is auteur en zelfstandig journalist van half Nederlandse en half Roemeense afkomst. Hij woont en werkt in Baarn en heeft tot nu toe vier romans gepubliceerd. Lees meer op zijn website.

Italiaanse schoenen – Henning Mankell

Italiaanse schoenen – Henning Mankell

heeft jouw bibliotheek dit boek?

Nu wij allemaal teruggetrokken zijn op onze eigen eilandjes, speelt een boek dat ik jaren geleden al las door mijn hoofd: Italiaanse schoenen van Henning Mankell. In dit boek heeft Fredrik Welin zich teruggetrokken op een klein eilandje. Hij wil zich afsluiten van de buitenwereld nadat hij een fout heeft begaan als chirurg. Dat lukt hem aardig, hij leeft al 12 jaar in zijn eentje op het eiland. De enige persoon die hij nog wel eens ziet is postbode Jansson, een man die altijd denkt dat hij iets onder de leden heeft. Tot op een dag een vrouw op het ijs verschijnt: het is Harriet, de vrouw die hij lang geleden verlaten heeft uit angst om zich te binden.

Harriet brengt flinke opschudding in het leven van Fredrik. Ze is heel erg ziek en is naar hem toegekomen zodat hij een belofte kan inlossen. Meer dan veertig jaar geleden, toen zij nog samen waren, beloofde Fredrik haar namelijk om haar eens mee te nemen naar het meertje waar hij altijd met zijn vader naartoe ging. De komst van Harriet dwingt Fredrik om zijn verleden, zijn keuzes en zichzelf onder ogen te zien.

Fervente Mankelllezers zullen ongetwijfeld bekend zijn met het moeilijke personage Wallander. Fredrik Welin is op zijn eigen manier nors en misschien wel onuitstaanbaar, maar toch weet Mankell ervoor te zorgen dat ik Fredrik sympathiek ging vinden. Italiaanse schoenen beschrijft prachtig het eenzame bestaan van iemand die wegkruipt in zijn eigen verleden.